in

Review: Dark Souls Remastered (PS4) ”Prepare to Die”


Als een game gemarket wordt met de slogan ‘’’Prepare to Die’’ dan weet je dat je een moeilijke game te wachten staat. Als je vervolgens hoort dat je ook daadwerkelijk ontzettend veel dood zal gaan in deze game, dan heb je waarschijnlijk niet heel veel zin om deze game te gaan spelen. Maar wat Dark Souls als geen andere game weet te doen is deze moeilijkheid gebruiken om je een onvergetelijke game-ervaring te bezorgen.

In Dark Souls speel je als een Undead, een van de weinige die nog niet is overleden, gek is geworden of is veranderd in een demonisch wezen door de vloek die er heerst in het koninkrijk genaamd Lordran. Aan jou is het daarom de taak te achterhalen waar deze vloek vandaan komt en er daarna hopelijk voor te zorgen dat de vloek ongedaan wordt gemaakt.

Hiervoor moet je op avontuur door Lordran, en dit avontuur brengt je op allerlei verschillende locaties, allemaal gevuld met hun eigen vijanden en obstakels. Zo bevind je je het ene moment in een kasteel bewaakt door ridders, het andere moment zit je in een grot gevuld met allerlei levende skeletten en een andere moment zit je in een verlaten spookstad. Dit en nog veel meer diversie locaties zijn allemaal te vinden in het koninkrijk Lordran.

Dat dit geen game is als vele andere wordt ook al snel duidelijk. Waar je in andere games begint met het selecteren van een door jou gewenste moeilijkheidsgraad, wordt je in Dark Souls gelijk in het diepe gedropt. De game begint wel met een ‘’tutorial’’ maar deze is niet zoals die gewent bent uit andere games. Hier wordt gelijk duidelijk gemaakt dat alles in deze game jou ondergang kan betekenen.

De vijanden in dit gebied zijn namelijk weliswaar niet heel sterk, maar kunnen spelers die de mechanics nog niet helemaal onder de knie hebben wel terugsturen naar hun vorige checkpoint. En als je dan denkt er wat van te kunnen wordt je gelijk geconfronteerde met de eerste van vele boss-fights uit de game. Zoals al gezegd, de toon wordt gelijk gezet.

Door het verslaan van vijanden krijg je souls, eigenlijk de experience maar tegelijkertijd ook de valuta in deze game. Deze souls kun je vervolgens gebruiken om te levelen bij bonfires, de checkpoints in Dark Souls, of je kunt ze gebruiken om items te kopen en wapens te upgraden bij een van de weinige nog levende merchants.

Maar pas op, want als je doodgaat voordat je je souls hebt uitgegeven raak je deze kwijt, en de enige manier om ze weer terug te winnen is door je terug te vechten naar waar je bent doodgegaan, en je souls weer op te pakken. Ga je echter dood voordat je je souls hebt kunnen oppakken, dan zijn deze voor altijd verdwenen.

En die souls ga je echt hard nodig hebben, want er zijn genoeg vijanden die jou het leven zuur willen gaan maken. Hoe jij deze vijanden wilt gaan bevechten is volledig aan jou, elke build in deze game in wel speelbaar, maar ze hebben allemaal natuurlijk hun eigen voor en nadelen.

Zo kan je spelen in zwaar armor met lompe maar sterke wapens, waardoor je veel meer hits kan tanken maar het ook moeilijker wordt te ontwijken door weg te rollen. Ook kan je spelen met een lichtere build, waarbij de focus meer ligt op het wegrollen van aanvallen en met snelle wapens snel een paar klappen uitdelen. Of misschien wil je wel spelen als magier die juist van afstand met zijn spreuken damage wilt doen. Of misschien wil je wel met een combinatie hiervan spelen, het kan allemaal.

Het is wel belangrijk vroeg in de game te besluiten welke richting je precies op wilt gaan. Je kan namelijk per level 1 vaardigheidspunt ergens insteken, en zodra je dit hebt gedaan is er geen mogelijkheid meer dit te veranderen. Laat in de game van build veranderen gaat dus erg moeilijk tenzij je veel gaat grinden, aangezien het je veel meer souls zal kosten om te levelen. Gelukkig zijn er vrijwel geen onbruikbare builds die het spelen van de game onmogelijk maken, maar uiteraard zal een gespecialiseerd build die bij jou speelstijl past het wel een stuk makkelijker maken.

De moeilijkheid in deze game zit hem vooral in het feit dat de meeste vijanden en bosses jou in een aantal hits van het leven kunnen beroven, en zeker bosses hebben meer hits van jou nodig om het loodje te leggen.

Maar wat Dark Souls gelukkig heel goed doet is het altijd eerlijk te houden, je hoeft echt geen lange combo’s te leren of frameperfect moves te kunnen, het enige wat je nodig zult hebben om deze reis succesvol af te ronden is een klein beetje geduld en een redelijk goed werkende hersenpan.

Vijanden hebben namelijk niet enorm veel moves, en laten indien goed ontweken of geblokt een opening die jij weer goed kan benutten. Maar wees je er wel op berust dat jij net zo goed openingen kan laten aan de vijanden, dus wees niet verbaast als weer terug bent bij de vorige bonfire als je er als een gek op los slaat en geen aandacht meer geeft aan je stamina. Het is dus van belang je geduld te bewaren en je tegenstander goed te bestuderen.

Probeer ook zoveel mogelijk vijanden 1 op 1 te bevechten, want dit is geen Assassin’s Creed waarbij vijanden zullen wachten om jou aan te vallen, als je in Dark Souls meerdere vijanden om je heen hebt kun je er vaak vanuit gaan dat je grondig de pan in gehakt zal worden.

Door dit alles zal de game nooit echt frustrerend aanvoelen, je zal hooguit gefrustreerd zijn op jezelf omdat je weer een fout hebt gemaakt. Vaak genoeg zal je het net van tevoren al zien aankomen, ‘’owh kut, dat was niet de juiste move’’ of dergelijke zal je vaak tegen jezelf roepen. Maar dit komt ook weer met beloning, als je dan eindelijk die ene vijand of boss hebt verslagen die je zoveel problemen gaf, dan geeft dit echt een gevoel van overwinning en euforie zoals je die in geen andere game mee zal maken.
Dark Souls draait dus vooral om de combat en het overwinnen van obstakels binnen de game.

Het verhaal is hierom vrij ver naar de achtergrond verdreven. En dit is naar mijn mening een goed iets, je wilt namelijk steeds door de nieuwe uitdagingen tegemoet, je zit dan echt niet te wachten op lang durende cutscenes. Vrijwel alle lore komt via korte gesprekken met NPC’s, maar voornamelijk door het lezen van itemsbeschrijvingen die vertellen over de verschillende locaties, vijanden, bosses en geschiedenis van Lordran. Dit is zeker niet noodzakelijk, de hoofdlijnen krijg je wel mee via de gesprekken, maar als je meer details wil zou ik zeker eens de itembeschrijvingen doorlezen.

Het is echter alleen maar rozengeur en maneschijn, een van de grootste minpunten aan deze game is dat niet alle mechanics heel goed of helemaal niet worden uitgelegd. Het zijn gelukkig geen cruciale mechanics, maar het wel echt vrij makkelijk aan de speler kunnen worden verteld. Het is hierom beginnende spelers echt aan te raden een korte beginners guide te lezen om alles goed mee te krijgen.

Technisch gezien is er een genoeg verbeterd ten opzichte van de PS3/360 versie, uiteraard zijn de graphics iets opgepoetst, vooral de belichting is flink verbeterd met een stuk kleurrijker beeld. Maar de grootste verbetering is de framerate. Waar het origineel nog op 30fps liep en soms zelfs inkakte loopt de remasterd versie op een constante 60fps. Dus voor de veteranen: Blighttown is nu een flink stukje minder kut.

Al met al bied Dark Souls Remasterd ruim 60 uur aan content, waarin je constant getest zal worden tegen diverse vijanden. Als je dan klaar bent bied de game nog genoeg replay-value doordat een andere build weer andere vaardigheden van je zal vragen. Als je dan nog meer zou willen spelen kan je het ook nog een 1 op 1 opnemen tegen andere spelers. Je krijgt dus meer dan genoeg waar voor je geld.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Dit zijn de gameplay-veranderingen in Fifa 20

Digitale verkoop PS4-spellen overstijgt fysieke verkoop