in , , , , ,

Review: Darksiders: Genesis

Na Darksiders, Darksiders 2 en Darksiders 3 zou de volgende game Darksiders 4 zijn. Toch? Na de verhalen van War, Death en Fury zal de afsluiter voor Strife zijn? Toch? Nou ja…en nee. Strife vervult inderdaad een van de twee hoofdrollen van de vierde Darksiders game, maar moet die eer delen met War. Dit vierde spel is namelijk niet Darksiders 4, maar Darksiders: Genesis, die zich ver voor de andere spellen afspeelt.

Dit is niet het enige waarmee de spin-off van Airship Games zich onderscheidt van de vorige drie titels. In tegenstelling tot die games, die allen een variatie zijn op een action-RPG, is Genesis namelijk een top-down dungeon crawler of twin stick shooter, afhankelijk van of je met War of Strife speelt. Maar ongeacht welke van de twee horsemen je kiest, blijft het verhaal hetzelfde.

Kort van stof

Niet geheel verrassend begint dit verhaal bij de Charred Council. Lucifer en Samael, twee van de grootste spelers van de hel, worden ervan verdacht de balans te verstoren. De twee krijgers krijgen daarom de opdracht om dit te onderzoeken en eventuele gevaarlijke elementen permanent uit de weg te ruimen. Maar daar ze een hoop bewegingsruimte krijgen en niets in het Darksiders-universum ooit zo simpel is als dat het lijkt, wordt je missie al snel gecompliceerd.

Samael blijkt niet een snood plan aan het bekokstoven te zijn, maar juist onder aanval te liggen door bondgenoten van Lucifer. Hij en de twee rijders sluiten daarom een tijdelijk verbond om de waarheid boven tafel te krijgen.

Daar Genesis vrij licht is als het aankomt op verhaal, ga ik het bij deze opzet laten. Gamers die dit spel oppikken zullen dit immers hoogstwaarschijnlijk doen om hun dorst naar meer Darksiders te lessen. En hoewel het plot allicht niet significant gevorderd wordt, is het wel een flinke slok water om de droge periode mee te overbruggen. Immers diept deze prequel de lore uit en is het de eerste game waarin we écht kennis maken met Strife, die een stuk…menselijker is dan zijn broers en zus. Hij is bijdehand, zelden serieus en twijfelt aan zijn eigen doen en laten, waarmee hij vaak lijnrecht tegenover de enorm serieuze War staat. De focus ligt dan ook meer op de interacties tussen de twee Nephilim dan op de plannen van Lucifer. Dat gezegd hebbende blijft dat wel het hoofdverhaal en moet er worden gespeeld om dat te vorderen.

Rooty shootie

Zoals benoemd hangt het genre van Darksiders: Genesis tot op zekere hoogte af van met welk karakter je speelt. Als je War kiest, ben je grotendeels bezig met je zwaard in gameplay die niet zou misstaan in Diablo of Dungeon Hunter, maar dan met de brute finishing moves en Wrath-aanvallen die we kennen van de hoofdspellen. Kies je daarentegen voor Strife, dan heb je een twin stick shooter waarin je met de linker analoge stick de Horseman bestuurt, terwijl je met de rechter je vuurwapens richt. De speelstijlen staan echter niet los van elkaar, daar War een ranged wapen krijgt in het verhaal, terwijl Strife ook op close range zich kan verweren.

Buiten het vechten om is er maar weinig verschil tussen de broeders. Beide kunnen klauteren als de beste en hebben verschillende werktuigen om simpele puzzels op te lossen. Idealiter werk je hiervoor samen met een medespeler, waarbij elk een Horseman bestuurt, maar de einzelgänger kan ook gewoon wisselen tussen de twee hoofdrolspelers. De ervaring van ondergetekende is echter dat game profiteert van een vriend(in) in co-op, vooral op de hogere moeilijkheidsgraden of wanneer je probeert om alles te ontgrendelen.

Lang leven

Dat laatste is specifiek interessant, daar Genesis veel meer dan zijn voorgangers is gericht op het herspelen van de game. De traditionele lineaire ervaring met een New Game+ heeft plaats moeten maken voor duidelijk afgebakende levels waarin je doelen moet behalen en collectibles kunt vinden. Ondertussen verzamel je zielen en Creature Cores waarmee War en Strife sterker worden, zodat je beter bent opgewassen tegen de vijanden die komen als je een hogere moeilijkheidsgraad probeert. Daar de game op de reguliere moeilijkheidsgraad je meester worden je al twaalf tot vijftien uur kost, heeft de game op papier een speelduur van dik veertig uur. Maar dat is enkel op papier.

Ik kan er kort over zijn: de vierde Darksiders is niet erg bijzonder. Technisch is het grotendeels prima, al blijft je karakter wel eens achter minuscule omgevingsobjecten steken, en voldoet aan de minimale eisen die je mag stellen aan een spel in dit genre. Maar ook niet meer dan dat. De vijanden zijn echter vooral visueel divers en de levels lopen kwalitatief enorm uiteen. Van de zeventien levels waar het spel mee pronkt is bovendien ruim een kwart niet meer dan een boss battle. Dus tenzij je voor alle trophies / achievements gaat, zie ik zelfs voor de grootste fan weinig reden om na het einde het spel opnieuw te verkennen.

Conclusie:

Van de toon van het verhaal tot aan de karakters en hun aanvallen is Genesis onmiskenbaar een Darksiders-titel. Maar wel eentje die nog veel meer experimenteert dan de vorige delen. Het resultaat is een interessant ogend buddy-avontuur met een isometrisch perspectief, dat helaas weinig meer blijkt te zijn dan een aardige middenmoter. Darksiders: Genesis doet zeker niets slecht en is voor zijn prijs prima te pruimen, maar weet met niets te imponeren.

72/100

+
War en Strife spelen heel verschillend
Heerlijk in co-op
Op papier bergen content


Niet erg bijzonder op welk vlak dan ook

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
3 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Dokter Caspari
4 maanden geleden

Wederom een heel sterk geschreven stuk. Deze game heb ik nog niet gespeeld, mede omdat het zo’n Diablo look heeft (geen fan van dit type RPG). Maar wellicht dat ik deze alsnog een kans ga geven. Is War door dezelfde Voice-actor vertolkt?

Bedankt voor al je teksten, super! The Duke kan mij niet zo bekoren, dus ik ben bang dat ik deze artikelen wellicht aan mij voorbij laat gaan. Tenzij je de 2D DN op de MS-DOS covert. Daar lees ik graag je mening over 😉

Twin-stick shooter Clid the Snail komt dit jaar naar PS4 en PS5

The Witcher 3 komt vandaag op PlayStation Now te staan