in , , , ,

Review: Kena: Bridge of Spirits: in de buurt van een droombestemming

Mijn vriendin uit regelmatig haar onbegrip over het feit dat games vaak zo duister en ongezellig ogen. Ja, als ze toevallig meekijkt bij Dark Souls 3, bij Hollow Knight of bij The Last of Us, kan ik daar wel inkomen. Toen we laatst bij Nedgame waren en ze mij zag twijfelen tussen Deathloop en Kena: Bridge of Spirits, vond ze ook dat ik voor de laatste moest kiezen, want “die ziet er gezellig uit”. Geheel onafhankelijk viel mijn keuze dus op Kena en hoewel de verhaallijn niet super gezellig is, spatten de kleuren van je beeldscherm en neemt het spel je mee naar bestemmingen waar je in het echt ook wel naar toe zou willen.

Koffers pakken

Kena: Bridge of Spirits is een van de mooiste games die ik ooit gespeeld heb. Het debuut van de onafhankelijke ontwikkelaar Ember Lab is qua grafische pracht meer dan geslaagd. Het bedrijf laat zien dat ze veel ervaring in animatie hebben en schotelen je een prachtige, kleurrijke natuuromgeving voor. Eentje waarin je regelmatig even stopt om te genieten van de mooie natuur. Van de bossen, het water, de watervallen, de bossen, het water, de watervallen en van de bossen, het water en de watervallen.

Ok, ok…. dat was een klein beetje flauw, maar ondanks de schoonheid van de omgevingen vond ik ze eerlijk gezegd wel iets aan de eentonige kant. De wereld die je in het spel verkent is vrij klein en in die zin is het best logisch dat je niet in eens in een totaal ander gebied terechtkomt, maar toch bleef er na het uitspelen een microscopisch kleine teleurstelling door mijn hoofd spoken. Echt microscopisch klein, want het bosachtige gebied is wel goed opgebouwd, zeker als je bedenkt dat je regelmatig de hoogte in moet. Het was vooral jammer dat je op het eind nog lekker gemaakt werd met een prachtig besneeuwde omgeving en dat je daar uiteindelijk slechts eventjes bent. Een mooie kans voor een eventueel vervolg! 

Wat me tevens opviel is dat de animaties van de personages super goed zijn gedaan, maar dat de omgevingen een beetje statisch zijn. Je ziet wel af en toe een briesje rond waaien en het water stroomt wel, maar je ziet geen enkele boom of struik met de wind meebewegen. Dit wil ik Ember Lab best vergeven, want het geheel is echt super mooi en als ik er op vakantie zou mogen om rond te trekken, dan zou ik mijn koffers direct pakken, onder de voorwaarde dat alle ‘corrupte gebieden’ hersteld zijn.

Rot

Hoofdrolspeelster Kena heeft als Spirit Guide de taak om de geesten van overledenen over te brengen naar het hiernamaals. Als de geesten nog in de normale wereld ronddwalen, zorgen ze namelijk voor de nodige chaos. Dit doet ze met behulp van kleine zwarte wezentjes genaamd ‘Rot’. Gaandeweg de game zijn deze overal te vinden en helpen ze je bij het opruimen van ‘corruptie’ en assisteren ze je bij vele andere dingen.

De wezentjes kunnen objecten verplaatsen, kisten openen en hendels overhalen waar je zelf niet bij kan. Dit helpt je gaandeweg het spel bij het oplossen van vele puzzels. Deze puzzels variëren in moeilijkheidsgraad en entertainmentwaarde, maar zijn eigenlijk nooit slecht uitgewerkt of te moeilijk. Ze zorgen in ieder geval voor de nodige afwisseling tussen het verkennen van omgevingen, het platformen en de gevechten met vijanden.

Afwisseling

Wat dat betreft is Kena: Bridge of Spirits redelijk afwisselend. Ember Lab heeft duidelijk inspiratie gehaald uit oude titels. Gevoelsmatig deed het spel mij het meest aan Star Fox Adventures denken. Je verslaat af en toe wat vijanden met je staf (en later ook met wat andere wapens) en tussendoor klim, spring en klauter je er wat vanaf, tot je niet meer verder komt en je een puzzel moet oplossen. 

Tijdens het spelen verzamel je karma door goede daden uit te voeren en met die karma kan je je wapens en vaardigheden via een overzichtelijk systeem upgraden. Het aantal Rots dat je tot je beschikking hebt, bepaalt in zekere mate ook hoe sterk je bent, want hoe hoger je ‘Rot-level’ hoe meer en krachtigere aanvallen je kan uitvoeren met deze beestjes. 

De reguliere gevechten in het spel zijn meestal vrij simpel op de normale moeilijkheidsgraad. De eindbazen bieden je vaak meer uitdaging. Meestal omdat ze veel verschillende en krachtige aanvallen hebben, soms omdat ze op het laatste moment je ontwijkmanoeuvre nog lijken te doorzien, maar bijna allemaal zijn ze een genot om te verslaan. Bovendien spelen ze goed in op de vaardigheden/wapens die je kort daarvoor verworven hebt. 

Er zijn ook nog corrupte kisten in het spel te vinden, die je na het openen en uitdaging voorschotelen: versla x vijanden binnen x seconden of zonder geraakt te worden. 

Kort

Kena: Bridge of Spirits is geen lange game. Na een uurtje of tien heb je de aftiteling wel gezien, tenzij je een verzameldrang hebt en voor 100% gaat, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik die drang niet zo had. Tijdens mijn speelsessie heb ik niet gehaast, maar heb ik ook niet onder iedere steen en in ieder hoekje gekeken of er nog iets te vinden was, maar uiteindelijk heb ik wel alle upgrades door kunnen voeren. Naast die upgrades is er niet erg veel om voor te spelen, tenzij je de platinum trofee wil hebben, of net als Prinses Beatrix een obsessie met hoeden hebt en graag alle hoeden voor je Rots wil verzamelen. Voor de hoogst haalbare trofee is naast 100% voltooing ook een tweede playthrough een vereiste. De duur van het spel verklaart tevens waarom er niet meer variatie in omgevingen is. Overigens met de huidige upgrades en de daarmee gepaarde variatie in gameplay is de speelduur lang genoeg.

Conclusie

Kena: Bridge of Spirits biedt weinig nieuws, maar is overduidelijk ontwikkeld door mensen met grote liefde voor avonturengames. Ember Lab heeft een aantal bestaande, maar goede elementen samengevoegd en hiermee een overwegend sterk, maar kort geheel mee gesmeed. Een geheel dat er uitziet als een droombestemming, eentje waar de gamer na het uitspelen ongetwijfeld nog eens naar terug gaat keren, vooral omdat het zo mooi is. Hopelijk mogen we in de toekomst nog vele nieuwe, grotere werelden van de ontwikkelaar verkennen.

Plus

  • een van de mooiste games ooit;
  • Voldoende uitdaging en afwisseling in gameplay;
  • Toffe bazen en puzzels;

Min

  • biedt weinig nieuws;
  • Aan de korte kant;
  • Weinig motiverend om voor 100% te gaan

Cijfer 7.3

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.2/5 volgens 5 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
9 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Michael-Raymond-Clayton
7 maanden geleden

Gast, zit je nu te klagen over de mening van je vriendin (games zijn zo duister etc.) terwijl ze niet alleen met je meegaat naar Nedgame, maar zelfs nog belangstelling toont voor wat je daar aanschaft?! Prijs jezelf gelukkig 😉
Leuk artikel verder. Als platinum hunter laat ik deze dus maar aan mij voorbij gaan. Met pijn in het hart…

Michael-Raymond-Clayton
7 maanden geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Ach, zeg nooit nooit. Wellicht in een periode dat er niks anders leuks is en ik de tijd heb om me echt vast te bijten in die platinum…

COSMIC_TSAR
7 maanden geleden

Tof geschreven review! Ik hoop dat Kena dit jaar ook uitkomt op andere platformen.

Dokter Caspari
7 maanden geleden

Je schreef al goed maar ik vind je een sterkere schrijver worden Luigi. Heldere fijn geschreven tekst! Vooral fijn dat je bij deze ‘bejubelde’ game naar de minpunten kijkt. Gezien de kleine sneeuw-sectie van de game, gok ik op tijdgebrek of een financieel te kort. Het klinkt namelijk alsof ze er meer plannen mee gehad hebben. Laten we hopen dat de ontwikkelaar lekker heeft verdiend aan deze titel, en dit voelbaar is in een volgend project.

Laatst bewerkt 7 maanden geleden door Dokter Caspari
RuanMoleman
7 maanden geleden

Prima stuk. Doet me goed dat je je niet laat kennen door alle pracht en praal. Ik wilde hier zojuist nog een stuk over schrijven maar ik wacht daar even mee zodat ik jouw review lekker kan laten sudderen.

tielo
7 maanden geleden

Leuke review van een game die ik met enorm veel plezier gespeeld heb.
Ik ben wel voor alle hoekjes en gaatjes gegaan want het zoeken naar schatkisten met hoedjes levert toch weer leuke puzzel en platform leveltjes op.
Een enorm sterk debuut van een kleine studio en zeer hoge kwaliteit. Voor mij indie titel van het jaar en een dikke 9.

IG Q&A: Naar welke game in 2022 kijk je het meeste uit?

Komt de The Last of Us-remake te vroeg?