in , ,

Review: Legend of Zelda: Skyward Sword HD: Ouderwetse klasse

Nintendo heeft wat meer krediet bij het publiek als het gaat om ‘easy money’. Sinds de lancering van de Switch vliegen de remakes je om de oren. Wij fans? Wij laten ze als zoete broodjes over de toonbank vliegen. Zo ook Skyward Sword HD, een opgepoetste versie van een Wii-game die zo’n tien jaar geleden uitkwam. Zelf heb ik getwijfeld of ik de game wel opnieuw wilde aanschaffen. Ik had de game immers al voor de Wii en ik wist niet of ik na het ‘vernieuwende’ Breath of the Wild of the Wild nog een keer een ouderwetse Zelda-game wilde spelen. Achteraf ben ik enorm blij dat ik toch overstag ben gegaan.

Slimmigheidjes 

Niet in de laatste plaats, omdat ik de oorspronkelijke game waarschijnlijk nooit uitgespeeld had (ik dacht van wel, maar het laatste stuk kon ik me echt niet herinneren ooit gespeeld te hebben). Enfin, Nintendo heeft wat kleine verbeteringen ten opzichte van het origineel doorgevoerd. Zo kan je de camera om je heen laten draaien en kan je (godzijdank) de vele uitleg van je hulpje Fi lekker doorklikken. Dat komt de snelheid van de gameplay uiteraard ten goede. Qua besturing kun je kiezen om voor de bewegingsgevoelige te gaan (hetgeen waar het origineel mee pronkte), of om gewoon lekker met knoppen te spelen. Na even met de bewegingsgevoelige besturing gespeeld te hebben, besloot ik over te gaan tot knoppen.

Dat heeft er ook mee te maken dat ik het gros van de game in handheldmode gespeeld heb. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dat allemaal zeer soepel verliep. De naar HD opgepoetste graphics komen prima tot uiting op het kleine scherm en de bewegingen zijn bijna net zo vloeiend als in de docked mode. Het is wel duidelijk te zien dat de game oud geworden is. De omgevingen zien er weliswaar erg kleurrijk en sfeervol uit, maar zijn wel wat leeg ten opzichte van de wat nieuwere games. 

Wennen

Wanneer je uitverkorene Link onder je hoede neemt om Zelda voor de zoveelste keer van het kwaad te redden, moet je waarschijnlijk wel even wennen aan de besturing. Zeker als je met knoppen speelt. Het is duidelijk dat de game bedacht is om met bewegingen te spelen. Die bewegingen vertalen zich een op een naar het beeldscherm: een slag van links naar rechts is daadwerkelijk een slag van links naar rechts met je zwaard. Die vertaling heeft Nintendo ook met knoppen getracht te maken. Met de linker analoge stick kan je bewegen en met de rechterknop bestuur je onder andere je zwaard. In het begin voelt het vreemd aan, maar na enkele gevechten voelt dit prima. Om de camera te bewegen is de rechter analoge stick eigenlijk al bezet, maar Nintendo heeft bedacht om het indrukken van de schouderknop te combineren met de rechter stick om zo de camera te bewegen. Super irritant.. in het begin althans, maar net als het vechten gaat dit na een tijdje ook uitstekend.

Kerkers zoals kerkers horen te zijn

Als je een beetje ervaring met Zelda-games hebt, weet je dat er meestal een soort open wereld is en dat je van daaruit verschillende subgebieden moet bezoeken, om daar uiteindelijk een kerker te doorlopen en af te rekenen met een eindbaas. In Skyward Sword is het niet anders. De weg naar de kerkers toe, waarin je uiteenlopende opdrachten uitvoert, is vaak al erg vermakelijk. Ben je eenmaal bij de kerker, dan wacht je vaak een complexe, lange puzzel, waarin je diverse handelingen uitvoert om uiteindelijk de sleutel naar de eindbaas te vinden. 

De puzzels zijn ontzettend inventief en maken volop gebruik van de hulpmiddelen die je op dat moment hebt. Gaandeweg de game krijg je steeds meer van dit soort voorwerpen, zoals een pijl en boog, bommen en een clawshot. Daarnaast zijn er ook elementen in levels zoals schakelaars en tijdstenen die de omgevingen beïnvloeden. Het uitspelen van zo’n kerker geeft een soort continue voldoening, omdat ze precies een goede moeilijkheidsgraad hebben en enorm afwisselend zijn. Grote klasse! De eindbazen die volgen zijn wel van een ietwat lage moeilijkheidsgraad, maar omdat ze goed inspelen op de vaardigheden die je hebt, zijn ze erg vermakelijk om te verslaan.

Heen en weer

Link’s thuisbasis is Skyloft, een eiland ver boven de wolken. De diverse werelden die je bezoekt bevinden zich in de wereld onder de wolken. Link reist per vogel tussen deze werelden. De overwereld is overigens niet zo groot, binnen enkele minuten ben je met je vogel van de een naar de andere kant. Hierdoor wordt de game redelijk lineair. Er is weliswaar wat te doen in de vorm van enkele zijmissies, maar er is niet echt veel te ontdekken. 

Naast Skyloft zijn er slechts drie verschillende subwerelden, waar je meerdere malen naar terugkeert. Weliswaar komen er binnen die werelden steeds nieuwe gebieden bij, maar uiteindelijk heb je af en toe het gevoel dat je heen en weer blijft vliegen om diverse redenen. Haal dit op, praat met Pietje: je weet het vast wel. Het hoofdverhaal is eigenlijk verdeeld in drie secties en in die drie secties voelt het wel redelijk logisch om naar die drie gebieden terug te keren, maar als je dan bijvoorbeeld na het vinden van een bepaald personage, waar je een half uur mee bezig bent geweest, nog een keer terug moet naar een ander gebied om een plantje op te halen en daarna weer terug naar dat personage… zucht. Dit soort back tracken voelt een beetje als rekken. 

Conclusie

Skyward Sword HD is een remake en dat merk je wel. We moeten echter niet vergeten dat het een remake is van een topgame en dankzij een aantal subtiele verbeteringen en de wat opgepoetste graphics houdt deze topgame anno 2021 nog steeds stand. Er zijn wel wat kleinigheidjes, zoals de besturing waar je even aan moet wennen, het feit dat de game wat lineair is en het vele malen bezoeken van dezelfde gebieden, maar de vele kerkers die de game kent en de toffe upgrades maken veel goed. Ouderwetse klasse!

Plus:

  • Fantastische kerkers
  • Toffe upgrades
  • Slimme verbeteringen
  • Grafisch verbeterd en prima speelbaar in handheldmodus

Min:

  • Soms wat lineair
  • Besturing is wennen
  • Onnodig backtracken

Cijfer: 80

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 3 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
8 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
SamuraiPizzaCat
28 dagen geleden

Mooie review, lees wel hier en daar dat mensen het wel echt ploeteren vinden om door de toch wat verouderde game te komen.

Ben zelf geen onwijze Zelda fan, vind het leuk maar heeft geen speciaal plekje ofzo. Ik denk dat je dat voor deze game wel nodig hebt.

Gourami
Gourami
28 dagen geleden

Ja ik ben nog niet zo heel ver met de game. Worstel nog steeds behoorlijk met de controls waardoor ik het plezier er niet ui kan halen.

Goede en duidelijke review die erg lekker weg leest.

MonsterCrab
28 dagen geleden

Mooie review Luigi! We zitten erg op één lijn wat betreft deze game. Uiteindelijk is dit niet de beste Zelda, maar er is nog meer dan genoeg leuks te beleven. Gelukkig is de remaster ook goed geslaagd en ziet de game er best prima uit op de Switch.

Michael-Raymond-Clayton
27 dagen geleden

Leuke en informatieve recensie. Vlotte schrijfstijl. Heb ‘m puur uit belangstelling gelezen, want ik ben niet zo van Nintendo… Kon me zelfs niet door BotW heen worstelen, haha. Ga hem dus NIET aanschaffen, maar dat ligt niet aan jouw recensie 😉

Wat mis jij nog in het dashboard van jouw console?

Gemodde GBA SP is eindelijk klaar!