in , , , , , ,

Review: LEGO Dimensions (PS4)

Je ziet er in 2024 nauwelijks nog iets van, maar ooit was Toys to Life dé grote rage. Aangewakkerd door het succes van Skylanders, kregen we in korte tijd meerdere generaties van die poppetjes, gevolgd door Starlink, amiibo en LEGO: Dimensions. De laatste is de enige die ik compleet kreeg, maar was het de honderden euro’s waard?

Het idee van LEGO Dimensions was in ieder geval veelbelovend. Grote IP’s van Warner Bros en LEGO, zoals DC, The Lord of the Rings en Ninjago, werden in een grote blender gegooid voor een verhaal waarin je van universum naar universum werd gegooid. Deze werelden werden aangevuld door third-party-werelden, zoals die van Portal en The Simpsons, en in het tweede jaar Sonic the Hedgehog en The Powerpuff Girls.

Jaren?

Voor het begin van deze review is enkel het eerste jaar van belang. Dit zijn de figurines met de blauwe base, waarvan er vier met de game werden gebundeld: Gandalf, Batman, Wildstyle en de Batmobile. Zij staan centraal in het verhaal en zijn de enige die echt een grote invloed hebben op de uitkomst. Dit is al het eerste gemis.

Wanneer ik geld uitgeef om Doc Brown, Unikitty of Slimer over mijn scherm te hebben rennen, hoop ik ze tenminste terug te zien in de cutscenes, zelfs als ze daar niets zeggen. Genoeg games doen dit al jaren, dus technisch mogelijk is het zeker. Aan het eind van de rit is het echter belangrijker wat je er tijdens de game mee kunt doen, dan hoe de karakters in beeld worden gebracht.

LEGO: Dimensions is grotendeels een traditionele LEGO game. Dit betekent studs verzamelen, alles slopen en shit bouwen met de stenen die blijven liggen. De gimmick is nu dat je geen karakters vrijspeelt of koopt in-game, maar ze moet aanschaffen met echt geld. Zo kan Scooby Doo bijvoorbeeld graven en Doctor Who op specifieke plekken door de tijd reizen. In story mode kun je echter ook studs uitgeven om de karakters te huren, zodat ook zij met een kleine portemonnee alles kunnen zien wat de story mode te bieden heeft en alle trophies / achievements kunnen behalen.

Maar over dat verhaal?

Dat verhaal is al een paar keer eerder genoemd, maar stel je er niet al te veel van voor. Het is grappig om karakters als de Joker en Saruman de handen ineen te zien slaan om de al net zo vreemde combinatie helden te stoppen, maar in grote lijnen is het LEGO zoals we het gewend zijn. Slapstick humor, kindvriendelijk geweld en vooral niet al te veel diepgang. De kwaadaardige Lord Vortech probeert het universum te onderwerpen met speciale LEGO-steentjes en het is aan jouw team om die uit zijn handen te houden.

Waar Dimensions zich mee onderscheidt van al die andere LEGO-titels, is natuurlijk het feit dat het NFC-technologie gebruikt. Niet enkel door je aankopen beschikbaar te maken eens geplaatst op een platform, maar door ook dat platform deel van de gameplay te maken. In-game puzzels vereisen regelmatig dat je karakters verplaatst naar verschillende delen van het apparaat, om zo bijvoorbeeld een bepaald element te activeren of te groeien, dan wel krimpen. Het idee is grappig, maar de manier waarop het toegepast wordt spreekt weinig tot de verbeelding en valt zeer snel in herhaling, En in alle eerlijkheid heb ik weinig trek om constant daar dingen te zitten verschuiven om de zoveelste variatie op dezelfde puzzel op te lossen.

Macrotransacties

Toen ik zei dat je in story mode karakters kunt huren, zei ik indirect dat er andere modi zijn. En dit zijn degene waar extra karakters pas echt van pas komen. Elke franchise die vertegenwoordigd is, heeft zijn eigen HUB-world in de Nexus. Deze bevat een handjevol missies om te voltooien, zoals races, combat missies of fetch quests. Het is grappig voor de eerste keer, maar met tientallen werelden na het tweede jaar, werd ook dit al snel eentonig. Helaas is dat echter alles wat je extra kreeg wanneer je een fun pack (karakter + voertuig) of team pack (twee karakters + twee voertuigen kocht).

Level packs deden al wat meer en gaven je naast een nieuw karakter en twee nieuwe voertuigen extra nieuwe levels waar je die in nodig had. Story Packs gingen zelfs verder en gaven je een extra bouwwerk voor op het portaal en een extra verhaal waarmee je respectievelijk Fantastic Beasts and Where to Find Them, Ghostbusters op oestrogeen en The LEGO Batman Movie ging verkennen. De prijs van elk pakket woog echter niet op tegen de extra inhoud toen het verscheen en complete sets gaan tegenwoordig vaak nog een veel hoger bedrag, waardoor ik completionists niet kan adviseren om hier aan te beginnen. Bovendien is het een kriem om deze compleet te houden, daar het LEGO blijft en sommige sets makkelijk uit elkaar vallen. Bovendien moet je bij voertuigen reserve-onderdelen bewaren als je ze wil kunnen ombouwen, al deed ik gewoon alsof wanneer de game mij dat opdroeg. Immers brak ook dit de flow compleet.

Maar over die jaren?

Het idee van LEGO Dimensions was dat het zich over meerdere jaren zou ontwikkelen. Het verhaal van jaar 1 toonde de franchises die erin zaten met levels en karakters uit die wereld en hoewel diens helden doorgaans een minimale rol speelden, werd hun aanwezigheid erkent. Logisch zou dan ook zijn als jaar 2, die een hoop nieuwe franchises introduceerde, op dit verhaal zou voortbouwen. De cliffhanger van jaar 1 hintte er zelfs na. Maar dat is niet hoe het gelopen is. Net als in het eerste jaar kreeg je enkel de nieuwe content zoals hierboven beschreven, maar geen nieuw overkoepelend verhaal die bijvoorbeeld The Boonies, Adventure Time en Harry Potter de revue liet passeren. Uitermate teleurstellend voor fans op zijn zachtst gezegd en vermoedelijk ook de reden waarom jaar 3 geannuleerd werd. Het leukste aan de hele game was immers zien welke namen ze er nu nog bij gingen halen.

Conclusie:

Als een van de bekendste soorten speelgoed wereldwijd, zou het logisch lijken om LEGO de Toys-to-Life treatment te geven. Wat LEGO echter niet goed heeft begrepen, is dat als je aan het gamen bent, dat je ook vooral wil gamen. Even een poppetje wisselen is prima, maar voertuigen ombouwen en complete puzzels oplossen met de portal breken de flow van het avontuur compleet. Daarnaast zijn sommige creaties wel erg makkelijk te breken én is hun meerwaarde in het verhaal minimaal (jaar 1) of niet bestaand (jaar 2). Dat jaar 3 niet kwam is dan ook eigenlijk niet verwonderlijk, hoe zonde t ook is.

70/100

+
Allerlei werelden komen samen
Het blijft een LEGO-game


Het blijft een LEGO-game
Toys-to-life done bad
Meerwaarde karakters is nauwelijks aanwezig

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
4 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
CarnifeX
15 dagen geleden

Zonde dat dit gefaald is. Al die poppetjes op die ronde plaatjes zien er best geinig uit. Niet een spel waar ik mijn geld aan zou uitgeven, ondanks dat ik LEGO tof vind. Zelfde met skylanders of amino. Ziet er allemaal tof uit, maar niet mijn cup of tea

Lavalera
13 dagen geleden

Leuke review om te lezen. Ik kende dit spel niet, maar het idee is wel leuk bedacht voor liefhebbers van zowel Lego als games. Als ik het zo lees had de uitvoering een stuk beter gekund. Ik denk dat de ontwikkelaars zich verkeken hebben op hoeveel werk het was en daardoor niet toe kwamen aan de franchises toe te voegen in het verhaal.

Je hebt er wel zo te zien ene fijne verzameling Lego aan over gehouden en Lego games zijn zoals je zegt ook leuk om te spelen.

Inside.Streamer – Mijn favoriete tv-serie en film momenten

Screenshot Sunday #142