in , , , ,

Review Metroid Dread: Razendsnelle actie

Daar waar vele gamers wachtten op beelden van Metroid Prime 4 en andere gamers een Switch remaster van Samus Returns of een heruitgave van de eerste drie delen uit de prime-trilogie verwachtten, kwam Nintendo tijdens de E3 met Metroid Dread. Deze 2D-Metroid is de opvolger van het in 2002 verschenen Metroid Fusion. Hoewel er wel eens gehint werd naar Dread, kwam de aankondiging toch als een verassing. Het leuke van de verassing is dat we er al snel mee aan de slag konden. Vier maanden na aankondiging lag het spel immers al op de deurmat en in de weken erna bleek het een enorm toffe en razendsnelle game te zijn.

E.M.M.I. 

Metroid Dread start met een korte samenvatting van de gebeurtenissen voorafgaand aan de game. In Dread wordt Samus Aran naar de planeet ZDR gestuurd om onderzoek te doen naar de zogenaamde X-parasiet die daar lijkt te leven. Daar aangekomen wordt ze ook geconfronteerd met E.M.M.I.’s. Deze robots zijn eigenlijk naar de planeet gestuurd om onderzoek te doen, maar zijn totaal op hol geslagen en getransformeerd in moordlustige machines die Samus maar al te graag een kopje kleiner willen maken. 

De eerste confrontatie met zo’n dergelijke robot laat al direct zien dat de klassieke Metroid gameplay regelmatig onderbroken wordt door actie.. razendsnelle actie. Een E.M.M.I. bevindt zich namelijk altijd in een eigen zone en beweegt zich als een bezetene voort door deze gangen. Met diverse foefjes kan de robot je detecteren en als ie je eenmaal in het vizier heeft, ben je meestal ten dode opgeschreven, tenzij je erg goed kan timen met een counteraanval. 

Wat rest is meestal dat je moet rennen, springen, en sliden alsof je leven ervan afhangt. Even het gebied verkennen, zoals je deed voordat je een E.M.M.I.-zone bereikt had, zit er niet in. Je zult meestal zo snel mogelijk een uitgang moeten zien te vinden, of de E.M.M.I. moeten verslaan. Dat laatste kan echter alleen als je een bepaalde, tijdelijke wapenupgrade hebt gevonden. Gaandeweg de game zullen de zone’s steeds iets lastiger worden. Bijvoorbeeld door nooddeuren die je regelmatig tegenkomt, of door delen die ondergelopen zijn door water. Gelukkig zorgen de upgrades die je gaandeweg de game verkrijgt voor wat verlichting. Wat dacht je bijvoorbeeld van tijdelijke onzichtbaarheid?

Verkennen

Het wegrennen en het verslaan van de E.M.M.I. robots neemt slechts een deel van de tijd in beslag. De hoofdmoot van de game leunt op de oude Metroid-principes: je verkent een gebied, je komt niet verder en je gaat op zoek naar de upgrade die je wel verder helpt. Een column op gamer.nl maakte me er wel van bewust dat het verkennen in Dread je iets minder vrijheden biedt dan andere Metroid-games. De route die je bewandelt is redelijk geplaveid. Daar waar je vroeger nog wel eens keuze had welke gebied je als eerst verkent, is er hier meestal slechts een optie. De echte verkenners onder ons kunnen dit misschien als een minpunt ervaren, maar ik vond het wel goed passen binnen de algehele snelheid van de game. Overigens kun je ten alle tijden terug naar de eerder bezochte gebieden om met je nieuw verworven vaardigheden items te pakken die eerder onbereikbaar waren. 

Superkrachten

Samus Aran kreeg in de remake van Samus Returns al de optie om een aanvallen van vijanden te counteren. Deze optie is in Dread intact gebleven en maak de gameplay al een stuk sneller dan we gewend zijn van Metroid-games. In Metroid Dread beschikt Samus ook over de mogelijkheid om onder blokkades of vijanden door te glijden. Daarnaast rent Samus een stuk sneller dan voorheen, waardoor je je al direct na het starten van het spel sterk en snel voelt. 

De upgrades die je krijgt maken dat gevoel gaandeweg de game alleen maar sterker. Daar waar sommige vijanden in het begin vervelend lijken, zijn ze later in de game totaal geen bedreiging meer. Je plasmabeam en je raketten worden steeds sterker, je pak wordt regelmatig voorzien van nieuwe, toffe eigenschappen en uiteraard zul je ook weer kunnen transformeren naar een ‘ Morph Ball’ wat ook weer voordelen met zich meebrengt. Uiteindelijk voel je je als een onoverwinnelijke krijger, maar als je denkt zomaar alle vijanden te kunnen verslaan, kom je bedrogen uit. Daarover zo direct meer.

Wat ik wel wil aanstippen is dat niet alle upgrades een lange houdbaarheid kennen. Natuurlijk kan je ze blijven gebruiken, maar sommigen lijken na een tijdje  een klein beetje nutteloos te worden. Een luxeprobleem zullen we maar zeggen.. 

Eindbazen

Naast de E.M.M.I.-robots zit Metroid Dread boordevol pittige gevechten met zowel mini- als end bosses. Vooral later in de game zullen ze zich in een rap tempo opvolgen. Deze bazen variëren van strijders die ongeveer even groot als jij zijn en zich minstens zo snel door het beeldscherm bewegen tot schermvullende spinachtige monsters. Ieder heeft een arsenaal aan aanvallen en meestal heb je wel even nodig om uit te vogelen hoe je ze moet verslaan. Meestal komt er daarna zelfs nog een tweede of derde fase met aanvallen. 

Daar waar de reguliere vijanden soms al vervelend kunnen zijn, word je bij deze bazen meestal echt uitgedaagd. Ze zijn moeilijk en nemen vaak een grote greep uit je energiebalk als ze je raken, maar de patronen zijn goed aan te leren en na een aantal pogingen zul je ze uiteindelijk halen, waardoor een voldaan gevoel overheerst. Overigens is er een hard mode voor de echte fanatiekelingen. 

Op jacht naar items

Gedurende Metroid Dread zul je regelmatig terugkeren naar eerder bezochte gebieden. Dit doe je door liften of trams te gebruiken, of door je te teleporteren. Als je er tijdens het uitspelen van het verhaal al voor kiest om alle items op te pakken, dan kan het heen en weer reizen tussen gebieden een beetje omslachtig zijn. Je kan namelijk niet ten alle tijden van het een naar het andere gebied. 

Dat zou de motivatie om alle items (energietanks, raketten, power bombs)  te krijgen enigszins kunnen verkleinen. Je zult namelijk naar een vast punt in gebied A moeten gaan om naar een vast punt in gebied B te komen. Na het uitspelen van de game wordt het je iets gemakkelijker gemaakt. Overigens zit de game boordevol coole, soms lastige puzzels om enkele van die items te behalen. Deze puzzels maken volop gebruik van de vaardigheden die je hebt gekregen en leggen soms zelfs hele nieuwe kamers die je eerder niet op de kaart zag bloot.

Pracht en praal

Metroid Dread geeft je precies het gevoel wat je bij een Metroid game verwacht. De ontwikkelaar heeft een grimmige wereld vol lange gangenstelsels neergezet. De omgevingen wisselen zich af van prachtige natuurlijke omgevingen tot industrieel ogende gebieden met allerlei technische snufjes. 

Er is veel aandacht besteed aan cinematische effecten. Als Samus bepaalde ruimtes voor het eerst binnenloopt wordt er regelmatig veranderd van perspectief en wordt een 2,5D omgeving eventjes 3D. Vervolgens draait de camera weer terug en beland je direct in de actie. De muziek in de game is zoals we verwachten van een Metroid game: op sommige momenten episch en op andere momenten onheilspellend. 

Zowel op televisie als in handheldmodus speelt het spel ontzettend soepel. Het kost af en toe, vooral tijdens het reizen naar andere gebieden, even tijd voordat je verder kan, maar 2D-games waren zelden zo vlot. De ontwikkelaar heeft veel aandacht besteed aan de kaarten van de omgevingen. Deze bieden je veel handvatten om ervoor te zorgen dat je niet eindeloos ronddwaalt, hoewel het best kan voorkomen dat je een tijdje verdwaald bent.

Conclusie

Metroid Dread is een van de beste actiegames van de afgelopen tijd. Het pakt de Metroid-formule goed over en voegt er een snel sausje aan toe. Tegenover de ietwat lineaire tocht en het soms wat omslachtige backtracken staan legio aan toffe upgrades, razendsnelle gameplay, fenomenale audio, grafische pracht en ontzettend toffe boss fights. Heb je een Switch en houd je van actie, dan kan je eigenlijk niet om deze game heen. 

Plus:

  • Speelt razend snel en soepel;
  • Op audiovisueel vlak dik in orde;
  • Balans tussen actie en verkennen is sterk;
  • Pittige, toffe boss fights;

Min:

  • Redelijk rechttoe rechtaan vergeleken met vorige delen;
  • Back tracken soms omslachtig

Eindcijfer 8.9

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 4 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
5 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
RuanMoleman
17 dagen geleden

Heldere review Luigi. Als een leek las dit fijn en duidelijk weg. Het eindcijfer ligt ook in lijn met je ervaringen.

Zelf denk ik deze game niet snel op te gaan pakken, wat niks met deze game te maken heeft maar meer het type game. Toch lees ik er graag over!

Ik zag ook een video van Videogamedunkey, waarin hij wat negatiever was over de game. Zijn voornaamste opmerking was dat je heel veel moet parryen. Hoe was dat in jouw ervaring?

RuanMoleman
17 dagen geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Oh boy, ik was altijd slecht in parry’s in games. (Lees: ik deed het nooit). Maar ik probeer het wel meer aan te leren gezien het vaak wel belangrijk is.

Thanks voor je toelichting!

JariKlapwijk
16 dagen geleden

Lekker geschreven man! Mijn GOTY tot nu toe, al kan Forza Horizon 5 hem nog wel van de troon stoten.

Gimmicks in games

Vergelijk de oorspronkelijke GTA-trilogie met de nieuwe versies