in , , , ,

Review: Project Rub

Járen geleden, toen ik een Nintendo DS kon halen bij launch, had ik genoeg van mijn zakgeld bij elkaar gespaard om naast de handheld één spel te kopen. Die keuze heeft me een hoop twijfel bezorgd. Een klein half uur stond ik in de Intertoys met in de ene hand Project Rub en de andere Another Code. Mijn keuze viel uiteindelijk op de tweede, maar de eerste vergat ik nooit. En toen ik hem recent zag liggen in een tweedehands winkel, werd die daarom aan mijn verzameling toegevoegd.

Waarom dit spel mij zo intrigeerde? Daar kan ik heel kort over zijn. Ik was veertien, er stond een goed gevormd lid van het betere geslacht op de cover en de Rub in de titel liet mijn onvolwassen brein ladingen dopamine genereren. Achtien jaar later ben ik blijkbaar geen steek veranderd.

Whiplash

Dat gelukzalige gevoel bekoelde met recordvaart eens ik Project Rub daadwerkelijk ging spelen. De game vertelt een heel oppervlakkig verhaal over een jonge knul die de raarste capriolen uithaalt om, hoe kan het ook anders, een meisje te imponeren. Dit vertaalt zich in-game naar knotsgekke minigames die niet zouden misstaan in een WarioWare-titel, maar die enorm worden uitgerekt. Op een handjevol boss fights na, moet je elke minigame vijf keer voltooien in een steeds hogere moeilijkheidsgraad. Dat kost je maar een minuut of twee, maar dat is doorgaans meer dan voldoende om de verbazing van wat ze bekokstooft hebben te doen verdwijnen.

Wat hierbij moet worden meegenomen, is dat Project Rub destijds een launch-titel voor de DS was. De functies van de handheld werden pas net verkend en waren nog nieuw en bijzonder voor gamers. In 2022, waarin vrijwel alles een touchscreen heeft en een stylus ervoor gebruiken oubollig aanvoelt, is die verwondering compleet verdwenen.

De harde waarheid

Zelfs met dat perspectief, kun je er echter niet omheen dat Project Rub maar weinig vlees op de botten heeft. De volledige story mode voltooien kost je minder dan twee uur en minder dan de helft ervan zal je waarschijnlijk ervaren als vermakelijk. WarioWare deed het al veel beter op de GameBoy Advance en bewees nadien ook dat de DS veel meer te bieden had dat dit.

Conclusie:

Als een eerste introductie aan de mogelijkheden van de Nintendo DS kan Project Rub nog door de beugel, maar anno 2023 heeft het eigenlijk geen bestaansrecht meer. Daar zijn de minigames te langdradig te voor en bovendien te basaal.

4/10

+
Verkent alle aspecten van de DS…


…maar wel oppervlakkig
Amper twee uur lang
Minigames matig

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
6 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Rainking
1 maand geleden
Antwoord aan  blasterjackson

Dit is volledig wishful thinking, maar is heeeeeeeeeeeeeet… Secret Agent van Apogee?

comment image

TomKauw
2 maanden geleden

Haha, wat fijn dit! Was deze game helemaal vergeten, maar had zelf pre-cies hetzelfde jonge pubermomentje toen de Nintendo DS net uit was (en dit een van de weinige games in de winkelschappen was).

Ben destijds toch maar voor WarioWare: Touched gegaan, wat in retrospect waarschijnlijk ook de betere keuze was, zeker nu ik dit lees.

Maar ik zou dus precies hetzelfde gedaan hebben als ik deze game nog ergens tegen zou komen. Juist leuk om al die jaren later hieraan herinnerd te worden, en het dan tóch maar eens te gaan beleven.

Rainking
1 maand geleden

Ik heb de cover even opgezocht en daarna nog wat gameplay. Ik snap wel waarom het eerste aansprak en het tweede niet. Het lijkt wel een beetje “we’ve got WarioWare at home”, ghehehe. Wel jammer, want er was vast wel wat meer van te maken.

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Rainking

Wat spelen we deze oud en nieuw? 30 december t/m 1 januari

Screenshot Sunday #137