in , , , , ,

Review: Tokyo Jungle (PS3)

Hoewel ik vrijwel elk genre aan videogames speel, heb ik mijn duidelijke voorkeuren en games waar ik juist minder warm voor loopt. Genres als roguelikes en survival games, waarin een game over vaak verstrekkende gevolgen heeft, zul je mij bijvoorbeeld niet snel zien spelen. Maar zoals deze review van Tokyo Jungle bewijst, komen ze soms wel eens voorbij.

Waarom Tokyo Jungle mij aansprak (behalve het feit dat ik een weeb ben die direct alles met het woord Tokyo erin wil spelen), was omdat je ditmaal eens niet een eenzame man bent in een afgelegen gebied, die een hutje moet bouwen en fikkie moet stoken om warm te blijven in de koude nachten. Nee, mijn avontuur in Tokyo Jungle begon…als een Pomeranian.

Woef?

In de nabije toekomst is de mensheid van de aardbodem verdwenen. Het dierenrijk is gefloreerd, met een mix zoals we het niet eerder zagen. De straten van Tokyo worden bevolkt door gedomesticeerde dieren die hun wilde kant terugvonden, ontsnapte exotische dieren en de lokale fauna die heeft zich aangepast aan de nieuwe leefomstandigheden. In deze situatie hebben dieren de kans om hun natuurlijke instincten te volgen, zijnde voeden, drinken, een partner zoeken en voorplanten. Dat is daarom exact wat ik moest doen.

Als een pluizige kleine viervoeter baan ik mij een weg door de vervallen straten van de Japanse metropool. Van tijd tot tijd verorber ik een kipje, konijn of zelfs schaap nadat ik het met een goed getimede beet in de keel heb omgelegd. Op deze wijze groeien zowel mijn hondje als mijn territorium gestaag, waardoor ik mijn gebied moet verdedigen tegen andere roofdieren. Denk hierbij aan andere hondensoorten en katten, maar zelfs een jakhals en hyena eindigen dood aan mijn voeten. Maar zelfs de sterkste keffer leeft niet voor eeuwig.

Woef!

Eens mijn Pomeranian ouder begint te worden, settel ik me met een leuk vrouwtje, hetgeen resulteert in vier kleine pluizenballen. Ik hoef me niet druk te maken over het verdedigen van mijn nest of de kleintjes, want in slechts enkele seconden verlaten ze het hun thuis om als één roedel verder te gaan. Een beetje sterker dan papa ooit begon, dankzij de genen die ze doorkregen, maar ook weer onderaan de hiërarchie.

Niemand houdt van herhaling, dus laten we een paar generaties vooruitgaan. Ondertussen ben ik aan de achtste roedel bezig en neem ik het op tegen complete groepen roofdieren die zich in mijn gebieden ophouden. Wolven en zelfs een beer zijn geen probleem, maar eens ik ingesloten word door een krokodil en een tijger sterft mijn stamboom toch eindelijk uit. Verslagen keer ik terug naar het hoofdscherm, waar een score voor mijn run wordt toegekend. Deze geeft je niet enkel pochrechten op de Global Leaderboards, maar ook valuta om nieuwe diersoorten mee vrij te spelen voor een volgende run. En met tientallen roof- en prooidieren kun en zul je er daar ook gebruik van gaan maken. Tokyo Jungle heeft namelijk meer dan enkel een Survival Mode.

Miauw!?

Wat de game namelijk ook heeft, is een heuse story mode. Deze beleven is echter uitdagender dan het spel zelf. Je moet namelijk tijdens een survival run documenten verzamelen, waarvan er drie per ronde spawnen. Nadat je deze hebt verzameld en vervolgens sterft, speel je een nieuw stukje verhaal vrij. Je zal en moet dus hoe dan ook herhaaldelijk je dieren het loodje moeten zien leggen als je ooit het eind van het verhaal wil beleven. Dat is eigenlijk mijn grootste probleem met de game, daar het je runs met name in het begin vrij betekenisloos maakt. Dat gevoel kan echter iets minder worden met…

DLC

Voor € 3,99 kun je een handjevol extra dieren en kleuren toevoegen aan Tokyo Jungle. Leuk als je meer van de game wil beleven, maar vooral handig wanneer je zo snel mogelijk alles vrij wil spelen voor een serieuze run. De DLC bevat namelijk enkele van de krachtigste dieren in het spel. Daar zou ik normaal problemen mee hebben, maar je hebt de DLC zeker niet nodig om de game tot een goed eind te brengen, dus ik zie het voor deze keer door de vingers.

Conclusie:
Hoewel ik enkele fundamentele problemen heb met hoe Tokyo Jungle zijn verhaal verstopt achter game over-schermen en de balans in je voordeel verandert eens je DLC hebt gekocht, heb ik me goed vermaakt met deze bijzondere survival-titel. Een Green Hell of Subnautica mag dan wel indrukwekkender zijn, maar daarin kan ik niet rondrennen als een Pomeranian-moordmachine. En dat heeft ook wel wat.
70/100

+
Veel diersoorten om mee te spelen
Het heeft charme
Echt uniek


Je moet sterven om verder te komen

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 1 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
3 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
okidokie-1
7 maanden geleden

Lijkt mij ook een zeer grappig en uniek spel en wie weet speel ik het ooit wel een keer :).

Gratis Games: Tomb Raider-trilogie

Wat zijn jouw goede gamevoornemens?