in , , , , ,

Review: Warhammer: Battle March (Xbox 360)

Als het aankomt op hardcore nerdhobbies, zijn er weinig dingen typerender dan Warhammer. Specifiek het bouwen, schilderen en personaliseren van miniaturen en landschappen, om vervolgens met een handjevol andere nerds oorlogje te spelen in een universum dat zo ontsprongen zou kunnen zijn uit de grijze massa van een vijftigjarige gothic met een oorlogsobsessie. Voor mij is het niet weggelegd, maar de games wil ik nog wel eens oppakken, al is het maar om te lachen met hoe ontzettend overdreven het soms allemaal is.

Battle March, een RTS die ik speelde op de Xbox 360, is wat dat betreft niet anders. Ik begon mijn speelsessie met de campaign van The Empire of Man, waar ik werd getrakteerd op een lore dump die ik nooit had kunnen volgen zonder eerdere kennis van Warhammer: Age of Sigmar. Wees dus gewaarschuwd dat dit niet de meest toegankelijke titel is.

Cheat sheet

Die opmerking gaat overigens niet enkel op bij het verhaal. Ook de controls vereisen een studiesessie, met een tutorial die tussen de drie kwartier en een uur in beslag neemt. Enerzijds is dit logisch, een RTS leent zich immers niet zo goed voor een controller en men heeft dus creatief om moeten springen om alles werkende te krijgen. Meer dan dat is het echter ook hoe diep het allemaal gaat. Units hebben tot vier skills, vier formaties en vier acties die ze kunnen uitvoeren, waarvan sommige zijn verbonden aan MP. Je moet kijken naar positionering, het bereik van ranged units, welke helden je koppelt met welke groep en meer. Het is een van de zeldzame momenten waarop ik direct zag waarom een toetsenbord en muis een meerwaarde zouden zijn.

Dat gezegd hebbende, heeft Black Hole Entertainment uitstekend werk geleverd met de beperkte middelen die ze hadden. De tutorial vereist geduld en er notities bij maken is in alle eerlijkheid geen overbodige luxe, maar het resultaat is een game die functioneel uitstekend werkt als er niet al te veel units op het veld staan. Maar daar hebben we het later over.

Meer dan het minimale

Battle March is niet de eerste Warhammer-titel die ik gespeeld heb. Onder andere Inquisitor – Martyr, Space Marine en Tempestfall wisten mijn aandacht te trekken door de jaren heen. En daarbij viel me op dat ik in veruit de meeste titels enkel aan de slag mocht met mensen. Wie echter goed heeft opgelet, zal zijn opgevallen dat ik eerder insinueerde dat dit niet de enige campaign is.

Toen Battle March oorspronkelijk op PC verscheen, had het twee campaigns van ongeveer acht uur, die in het conflict recht tegenover elkaar staan. De ene kant is The Empire of Men, vergezeld door de High Elves en tegen ze vechten de Forces of Chaos met de Skaven. De Battle March-uitbreiding, welke zit inbegrepen bij deze release, voegde hier nog de orcs en goblins als derde factie aan toe met een al net zo lang avontuur.

In grote lijnen spelen deze drie facties op dezelfde wijze. De controls zijn identiek, ze hebben ieder helden die dienen als leiders en krachtige troefkaarten, en hebben verschillende soorten units. Maar hoe deze units in elkaar zitten en samenwerken maakt het verschil. De Empire of Men moet het bijvoorbeeld echt hebben van tactiek, terwijl de Forces of Chaos zich beter leenden voor overweldigende nummers. Dat betekent echter niet dat een Nurgle Rush je ver gaat brengen.

Permadamn!

Het kan mijn gebrek aan ervaring met RTS-titels zijn, maar ik ervaarde Battle March als een behoorlijk uitdagende game op de normale moeilijkheidsgraad. Helden in leven houden was vaak nog wel te doen, maar je moest constant alles op het slagveld in de gaten houden om te voorkomen dat je complete units kwijt zou raken. Als er minimaal één overleeft, kun je immers soldaten bijkopen die alle upgrades en ervaring van hun voorgangers overnemen. Maar wordt een unit tot op de laatste soldaat vernietigd, dan moet je een nieuwe unit kopen die een flink stuk zwakker is.

Dit zorgt voor een interessant dilemma bij elke keuze die je maakt. Units moeten ervaring op doen om sterker te worden en daarom kan het verstandig zijn om vijanden na te jagen of optionele doelen te voltooien. Tegelijkertijd kan het tij in oorlog makkelijk keren en kun je daardoor je juist de units die je wilde versterken kwijtraken. Hetzelfde geldt nog meer voor helden, daar zij veel meer skills kunnen leren en individueel levelen. Bovendien kunnen ze vijandelijke helden dwingen tot een duel, waardoor je niet hoeft te vrezen dat ze jouw troepen vermorzelen.

De nadruk op helden en combat units laat vermoedelijk al zien dat Battle March niet de traditionele RTS-formule volgt. Hier verzamel je geen grondstoffen en bouw je geen gebouwen. Jouw resources zijn jouw units en hetgeen wat ze meedragen. Dit zou snel saai kunnen worden, maar levels hebben voldoende variatie in objectives en setting om het interessant te houden, met de imposante castle sieges als de ultieme test van jouw vaardigheden. Zelfs een Daemon Prince neemt immers niet zomaar een fort over. Ik zal niet zeggen dat ik van begin tot eind geboeid was door Battle March, maar er zijn maar weinig games van deze lengte waarvan je zoiets wel kunt zeggen, dus dat is zeker geen kritiekpunt.

De grenzen opzoeken

Wat wel een kritiekpunt is, is de technische presentatie. Variatie in levels, diepgaande mechanics en drie campaigns zijn fantastisch, maar niet als je constant vecht tegen het spel zelf. Enerzijds kun je het ze niet kwalijk nemen, want je merkt dat de game de grenzen van zowel de gamepad als de Xbox 360 echt opzoekt, maar anderzijds hebben ze zich dit zelf op de hals gehaald. Daarom kan ik het moeilijk verkroppen dat de game soms echt begint te laggen bij grote veldslagen en input niet goed meer registreert. Dat is altijd al vervelend, maar in een game waarin het verlies van een unit permanent is en de moeilijkheid relatief hoog is, is het een voortdurend ergerpunt dat meer en meer begint te knagen als je langer speelt. Het gevolg is dat ik niet blind ben voor de goede punten van Battle March maar toch met een heel gemixt gevoel deze review heb geschreven.

Conclusie:

Het is oprecht indrukwekkend dat Black Hole Entertainment er in is geslaagd een RTS met zoveel diepgang als Battle March werkende te krijgen op een console als de Xbox 360. Toch is het duidelijk dat deze conversie verre van vlekkeloos is, met controls die ontzettend complex zijn en enorm storende input lag bij de grootste veldslagen. Als de game nu uit zou komen op hedendaagse consoles, zou het waarschijnlijk stukken beter scoren, maar door deze tekortkomingen moet ik mijn score toch echt verlagen.

7/10

+
Controls zijn complex, maar ze werken
Drie forse campaigns
Diepgaande mechanics


Controls werken, maar zijn complex
Input lag bij grote levels

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 1 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
4 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Lavalera
1 maand geleden

Dankjewel voor je review! Het is fijn om ook weer eens een positieve review te zien van jou. De laatste paar reviews waren de games vaak bagger haha.

Warhammer heb ik zelf niet zo veel ervaring mee. Ik ken het principe en mijn zwager in Denemarken is een echte Warhammer kenner. Toen zij laatst op visite waren bij ons zijn we ook naar de plaatselijke Warhammer winkel geweest om even een kijkje te nemen. Zelf zal ik er niet zo snel aan begonnen, het gepriegel met verven van miniaturen is niet aan mij besteed maar de wereld is wel interessant. Zelf heb ik tot nu toe alleen nog maar Inquisitor Martyr uit de game reeks gespeeld maar er zijn nog wel een paar andere die ik wil proberen. Zo zat Realms of Ruins in de Humble Choice bundel van vorige maand. Ook de Darktide/Vermintide games, Space Marine en Rogue Trader lijken mij wel interessant.

Rts games waren vroeger wel echt mijn ding, Age of Empires en Star Craft bijv heb ik echt uren aan gespendeerd. Ik merkte laatst tijdens het spelen van Aoe2 en 4 dat ik de Rts een beetje ontgroeid ben. Het doet me niet zo veel meer. De kans dat ik deze game dna ook ga spelen is enorm klein maar vond het super interessant om te lezen!

CarnifeX
1 maand geleden

Leuke review. Een andere hele goede warhammer rts is dawn of war. Is echt een aanrader.

Wat spelen we dit weekend? 6 en 7 april

Screenshot Sunday Nummer Hondervijftig!!!