in

Screenshot Sunday #159

Welkom bij Screenshot Sunday, dé wekelijkse post waarin we games bespreken via prachtige, gekke of interessante screenshots. Misschien scoor je wel een nieuwe wallpaper. Meedoen? Plaats een screenshot in de comments of stuur hem in via deze Google Form.

Je zou denken dat ik de afgelopen twee weken lekker heb zitten gamen en tonnen aan screenshots heb voorgewerkt voor de komende paar maanden. Hahaha, echnie! Wat dat betreft ben ik gewoon lui. Op het laatste moment inleveren is vroeg genoeg. Eens kijken of er überhaupt wat uitgekomen is…

Rainking

Vorig weekend had ik weer eens zin om wat rond te struinen in Elden Ring. Nog geeneens als voorbereiding voor de deze week uitgekomen DLC, maar op de één of andere manier is dat een aspect van de game dat me aantrekt. In de ruim twintig uur die ik eraan besteed heb, zijn er ook maar twee story bosses en drie optional bosses neergegaan. De rest was alleen maar rondlopen en verkennen. Daar kan ik me met deze game opperbest mee vermaken. Daarom zitten er verder geen actie shots bij, maar alleen wat sfeerplaatjes.

Luigi1985 had onlangs The Legend Of Zelda: Majora’s Mask 3D uitgespeeld en er een stukje over geschreven. In mijn comment erop had ik het over een spel waarin je ook aan een bepaalde tijd gebonden bent, voordat alles weer opnieuw begint. Die game is Treasures Of The Aegean. Zoals ik daar ook al schreef, dacht ik altijd dat het een Metroidvania was, maar het is meer een puzzelspel. Tenminste, dat idee heb ik voorlopig. Ik ben nog niet zo heel ver gekomen.

De title screen is erg mooi.

We’ve got Lara Croft at home.

Ze was altijd al een onrustige slaper.

Nee, je gaat de verkeerde kant op.

Geen idee, maar vroeger deden ze ook al weinig moeite om hele verschillende personen te tekenen.

Wacht, niks zeggen. Ik kom er zelf wel uit.

Dit is wel een heel ander respawn scherm dan ‘you died’.

Één keer struikelen en je vertelt het niet meer na.

First world problems.

Dat geeft de term ancient tablet een hele andere betekenis.

Ik zal er een keertje geen drank tussenvoegen, ghehehe.

Did I do thaaaaaaaat…?

-“Ok, mensen, we zijn er nu uit dat we een horror game willen gaan maken. We hebben alleen nog een toffe, originele setting nodig. Ideeën!?”
-“Ik zat te denken aan een fabriek waar mysterieuze experimenten worden gedaan.”
-“Hmmm, op zich niet slecht, maar dat is al vaker gedaan. Iemand anders? Ja, jij?”
-“Een schip kan wel cool zijn. Ook omdat je dan ver van de samenleving bent verwijderd.”
-“Dat heeft potentie, maar is ook weer niet echt origineel. Wie heeft er nog een goed idee?”
-“Kunnen we niet gewoon weer een verlaten dorpje doen?”
-“DERUUUUUUIIIITTT!!!! Opdonderen, ik wil je niet meer zien!”
-“Maar…”
-“Niks maar, je wordt betaald om een positieve bijdrage aan onze games te leveren en dat heb je nog steeds niet gedaan. Oprotten!”
-“Nou, eeeeehhh… dan ga ik mijn spullen maar pakken, denk ik.”
-“Mooi, zijn we daar ook van af. Terug naar the problem at hand. Heeft ook maar één iemand in deze ruimte een originele setting in gedachten?”
-“Baas? Ik denk dat ik de oplossing heb.”

Deze week kwam Still Wakes The Deep uit, een soort first person horror walking simulator. Dat is tenminste voorlopig het idee dat ik ervan heb. Ik heb al veel gelopen, maar nog steeds niks vijandigs gezien. Wel heb ik een hoop minder prettige geluiden gehoord, maar daar blijft het op het moment bij. Het spel speelt zich af op een boorplatform halverwege de jaren ’70. Wat dat betreft vind ik het altijd erg mooi als een spel een ouder tijdperk uitademt.

Die heeft dan voorlopig nog genoeg werk.

Ik kreeg een trophy dat ik me te lang in de doucheruimte bevond. Make of that what you will.

En dan wordt er nu moeilijk over gedaan.

Zo maar eens een lekkere plaat opzetten en onderuit zakken.

Dat is geen goed begin van een functioneringsgesprek.

Als je oud genoeg bent, dan heb je nu waarschijnlijk een bepaald deuntje in je hoofd spelen.

Ik wil nu al omkeren.

Ook nog eens lekker de kleine ruimtes in.

Lavalera

Ik heb wel vaker gegrapt dat ik een behoorlijke lading foto’s van hem binnenkreeg, maar geloof me, niets, maar dan ook NIETS kon me voorbereiden op de boatload aan screenshots die vanmorgen op de digitale mat vielen. Ik hoop dat je de rest van de dag niks beters te doen hebt, because this is gonna be a long one.

13 Sentinels: Aegis Rim. Na een dikke 40 uur ben ik bij de credits aanbeland. Het is lastig om het spel te beschrijven zonder al te veel spoilers te geven dus ik zal het kort houden. Het is een visual novel waarbij je je het verhaal vanuit het perspectief van 13 mech piloten speelt. Je staat redelijk vrij in welke volgorde je het speelt, behalve dat je sommige stukken van het verhaal pas unlocked door een verhaal van een ander te spelen of battles te doen. Het verhaal is scifi en zit erg goed in elkaar. De battles zijn turn based. Je kiest 6 piloten per battle en met die piloten moet je de vijanden verslaan. Niet echt super moeilijk, maar de battles zijn wel leuk gedaan.”

Dat is altijd wel mooi als je zelf een bepaalde keuze hebt. De art stijl blijft ook prachtig.

Ligt eraan of het een fysieke of een digitale is.

Heel eerlijk? Dit is de reden dat ik zo laat ben vandaag.

De Terminator heeft zich van de living tissue over z’n metal endoskeleton ontdaan.

They are lined in gold, though.

Outtamaway!

Het feit dat die twee gasten niet afgeleid zijn laat zien hoe toegewijd ze aan de missie zijn.

Mag ik u laten kennismaken met onze Lord en Saviour?

Mooi groen is niet lelijk.

Ook kwam hij met een stapel foto’s van de laatste nieuwe game van een langlopende reeks.

Shin Megami Tensei V: Vengeance. Tot ongeveer een week geleden was deze game exclusief voor de Switch. Atlus heeft deze game nu geport naar alle platformen en daarbij de game grafisch verbeterd en extra content toegevoegd. Vandaar ook de Vengeance achter de titel. Het is mijn eerste game uit de hoofd serie SMT (Persona is namelijk een spinoff serie van SMT). Waar in Persona meer de nadruk ligt in de sociale sim elementen zoals de relaties opbouwen en wat je doet op een dat is SMT daarin anders. Je speelt in een open wereld waarin je quests uitvoert. Het is een engelen vs demonen verhaal en je speelt iemand die is samen gevoegd met een demoon. De gameplay is verder wel redelijk vergelijkbaar. Je vangt demonen door met ze te praten. De gevechten zijn turn based en net zoals bij bijv Persona heeft ieder monster een element waar ze sterk en zwak tegen zijn. Je kan monsters samenvoegen tot sterkere monsters waarbij je kan kiezen welke skills je van de oude monsters mee kan nemen.”

Ziet er weer lekker bizar uit. Ik vraag me altijd af of ik dit net zo zou kunnen waarderen als Persona, maar ik moet het nog steeds uitproberen.

In den beginne…

Voor zulke wezens zijn we waarschijnlijk net plankton.

Kijk maar naar TikTok.

Het ziet er naar uit dat er weinig actie ondernomen gaat worden.

Eh, misschien moeten we de age rating nog iets verder naar boven opschroeven.

Adam Warlock, is that you?

Volgens mij ben ik in Nier: Automata beland.

Weinig kans, zo te zien ben je al behoorlijk over de datum.

Je kan ‘m trainen als dat je doel is.

In je mand!

If Rom was a badass…

Ah, dat zijn die deense invloeden.

I am the night!

Daar zijn goede plastiek chirurgen voor, hoor.

En dan blijft de vraag of het het allemaal waard geweest is.

Is er ook een demon in tight latex dress? Asking for a friend.

Een verdere introductie is blijkbaar niet nodig.

Nou, ben benieuwd of Mevrouw Asperge dat wel een goede reden vindt.

En grappig genoeg zijn er zelfs screenshots van een ouwe game in een langlopende reeks.

The Legend Of Heroes: Trails In The Sky SC. Het eerste stuk van de game is relatief rustig maar de tweede helft gaan alle remmen los. Ik ben nu bijna bij het einde en de game is minstens zo goed als deel 1. Er zit alleen soms iets te veel dialoog in. Ik wist dat het vooral veel lezen is maar er zijn stukken waar dit toch vele malen minder had gekund.”

Ik vind die cutesy graphics toch wat hebben, hoor. Heel veel tekst moet je inderdaad tegen kunnen. Met oude comics was dat ook zo. Daar had je hele lappen tekst op een pagina.

Volgende keer gewoon op z’n plaats zetten, dan.

Hele zinnen, kom op, je kan ‘t!

Eh, gaat het goed daar?

Het ziet er schattig uit allemaal, maar ik krijg steeds meer het idee dat dit gewoon ranzige spellen zijn.

Je ouders zijn geadopteerd. Oh wacht, zo werkt dat niet…

Je kan wel op een veilige manier dichter bij Sylvanas Windrunner komen, dus ik zie alleen maar voordelen.

Iets zegt me dat dat niet het dragen van normale kleding is.

Ready… aim…

Ik verwacht niet dat Pinkpop hier om de hoek aan de gang is, nee.

Dat was ‘m voor nummer 159. Dit was een behoorlijke inhaalslag voor de twee weken afwezigheid. De volgende zal vast wel wat ‘normaler’ zijn, gok ik. Tot dan!

Wist je dat…?

Tokyo Mirage Sessions #FE een crossover is tussen Shin Megami Tensei en Fire Emblem?

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.7/5 volgens 3 gamers

Nog geen hartjes. First!

4 reactie

Laat een reactie achter

Geef een reactie

Wat spelen we dit weekend? 22 en 23 juni

Asseto Corsa