in

Screenshot Sunday Nummer Hondervijftig!!!

Welkom bij Screenshot Sunday, dé wekelijkse post waarin we games bespreken via prachtige, gekke of interessante screenshots. Misschien scoor je wel een nieuwe wallpaper. Meedoen? Plaats een screenshot in de comments of stuur hem in via deze Google Form.

Kun je geloven dat deze serie nu al zo’n drie jaar loopt? Zoals bekend is LeegBlikjeWater deze wekelijkse post gestart, tot hij er geen tijd meer voor had en heb ik daarna het stokje overgenomen. Daarna heeft hij nog één keer een screenshot ingestuurd en stiekem hoop ik nog steeds dat hij ooit terugkomt en een vaste inzender wordt. Niet dat ik verwacht dat dat gebeurt, maar ergens zou ik het wel leuk vinden als hij zou zien dat zijn geesteskindje nog steeds bestaat.

Afijn, we zijn weer ongeveer een jaar verder door de vijftig nieuwe edities en dat durf ik best een mijlpaaltje te noemen. Kleintje. Natuurlijk heb ik dat niet alleen gedaan, want naast mijn standaard inzendingen ben ik bijgestaan door (in alfabetische volgorde) Akimbo, coola, Erik07, Kunstschilder1987, Lavalera, Luigi1985, Ruaidri1981, SenseNL, TomKauw, velocityx en YeOldeShoppeKeeper666. Sommigen deden een enkele keer mee, anderen stuurden regelmatig wat in. Hoe het ook zij, zonder jullie inbreng bestaat deze reeks alleen maar uit mijn eigen spellen, en die ken ik al. Dus iedereen die wat in heeft gestuurd het afgelopen jaar, echt ontzettend bedankt!

Rainking

Net als met Screenshot Sunday #100 wilde ik een paar spellen die ik erg leuk vind in het zonnetje zetten. De eerste daarvan is Secret Of Mana. Halverwege de jaren ’90 was dit mijn introductie aan JRPG’s. Ik las er in een bijlage van een krant een review over en, ook al stonden er geen screenshots bij, het klonk als iets dat me hartstikke leuk leek. Alex Roos, de reviewer in kwestie, was enorm enthousiast over de game. Ik besloot het op de gok te kopen en ik heb er nooit spijt van gehad. De 16-bit pixel art zag er prachtig uit en het verhaal en het vecht- en leveling systeem bleken me meer dan te bevallen. Dertig jaar later staat dit spel nog steeds op de derde plek van mijn favoriete spellen aller tijden.

Er volgden nog vele delen, waarvan er een flink aantal in die tijd Europa nooit gehaald hebben. Sommige nog steeds niet, maar andere kunnen we tegenwoordig gelukkig toch spelen door remakes, remasters en collecties. Deze screenshots kon ik dan ook makkelijk maken door Collection Of Mana op de Switch. Het was sowieso weer eens leuk om er een stuk van gespeeld te hebben, want het voelt toch als thuiskomen. Binnen no-time zat ik de deuntjes weer mee te neuriën en zorgde ik dat alle rabites permanent slapie-slapie gingen doen. Wat een leuke game blijft het toch.

Kom op! Duidelijkheid!

SPLAT!

Wat een paar van die olietjes al niet voor effect kunnen hebben, he?

Als het een regendans is, dan is-ie niet echt effectief.

Dat wordt geen zachte landing.

De te verwachten cat puns.

Je kan je verstoppen achter wat rotsen, maar dat gaat je niet redden.

Tussendoor even rustig opladen.

Die doet ‘t niet meer.

En toch voelt het alsof ik word achtergesteld.

Ice, ice, rabi…

Yikes!

Excuhuuuuse me!

Dit gat was er eerder nog niet. Hoe groot is de kans dat het goed nieuws is, denk je?

Daar word ik pas een échte man.

Ik vond de Indiana Jones films vroeger erg gaaf. En als ik zeg vroeger, dan bedoel ik natuurlijk de trilogie, toen er nog niet meer dan drie films waren. De vierde vond ik bagger en de vijfde wel redelijk, maar dat is voor nu niet belangrijk. In de jaren ’90 (daar zijn ze weer) maakten we kennis met ene Lara Croft, een vrouwelijke badass die overduidelijk was geïnspireerd door Indy. Sterker nog, oorspronkelijk had de ontwerper een mannelijk karakter in gedachten. Ik vond de spellen altijd wel leuk, al is Tomb Raider II de enige van de oorspronkelijke reeks die ik ooit heb uitgespeeld. Een paar jaar later kwam Naughty Dog met de Uncharted reeks, wat overduidelijk weer z’n inspiratie zocht bij Indiana Jones en Tomb Raider. Maar waar die laatste een lange tijd gebruikt had gemaakt van tank controls (waar ik persoonlijk overigens geen hekel aan heb en zelfs redelijk logisch vind), was Uncharted een stuk moderner qua besturing.

In 2013 volgde er dan ook een Tomb Raider reboot, die op z’n beurt weer goed naar de spellen van Naughty Dog had gekeken. Er zijn drie delen in deze latere reeks verschenen, maar de eerste blijf ik toch het leukst vinden vanwege het verhaal en de gameplay. Rise Of The Tomb Raider vond ik ook wel goed, maar ik had eerlijk gezegd meer met het intro-level, dan met de rest van de game. Shadow Of The Tomb Raider is de enige van de drie die ik nog niet uitgespeeld heb. Wat ik ervan gezien heb vond ik wel tof, maar ik kreeg het gevoel dat je teveel bezig bent met het verzamelen van resources. Ik zat op een gegeven moment meer op de ‘scan’ knop te drukken dan dat ik bezig was met het verhaal of de rest van de game.

Als origin story vind ik de reboot meer dan geslaagd. Ze is in principe nog niet DÉ Tomb Raider die ze later zou worden en heeft nog nooit gedood. Logischerwijs heeft ze haar dual pistols ook nog niet. In plaats daarvan sneak je het eiland rond met pijl en boog, wat natuurlijk veel minder geluid maakt dan pistolen. De geheimen die dit eiland met zich meebrengt vond ik ook erg boeiend. Misschien dat je weet dat ik ook een aardige comics verzameling heb. Ik heb de tie-in trades van deze spelreeks ook grootendeels in huis en die waren ook erg leuk om te lezen.

Altijd weer spannend of de Sint deze keer wel veilig in Nederland aankomt.

Haal je makkelijk.

Dat gaat pijn doen.

Hangjongeren kunnen zo enorm vervelend zijn.

We zijn net begonnen, maar ze is er nu al klaar mee.

Deze hanger is onderdeel van de challenge in het eerste gebied.

Wanneer gaan we!?

…bijnaaaaaaaaa…

Dat wordt een hertige hap.

En soms kijken de reebruine ogen de jager niet aan.

What a thriiiiiiiiiiiillll…

Nice doggo!

Daar wordt er eindelijk een tomb ge-raid.

Wheeeeeeeeeeeee!!!

Ik dacht dat dat mijn tekst was.

Weltrusten!

Ga je nou eens af!?

Nou, dat zal je nog gaan verbazen.

De laatste game heb ik een paar weken geleden genoemd bij de stelling van Luigi1985 of Lara Croft nog steeds het tofste vrouwelijke personage is. Daarin noemde ik Rynn, het hoofdpersonage van Drakan: Order Of The Flame. Zoals ik wel verwachtte, hadden jullie er nog nooit van gehoord. Dat was ook de reden dat ik die toen noemde als honourable mention. En ja, als je kijkt naar karakters als Lara Croft en Samus Aran is ze wat minder badass, maar ik vond het rondvliegen op de draak Arokh altijd erg gaaf.

Ik leerde het kennen door een demo, die ik downloadde op mijn eerste échte eigen computer. Dat was rond de eeuwwisseling. Het besturingssysteem dat ik erop had was Windows ME. Ik heb wel vaker gelezen dat dat een baggersysteem was, maar zelf heb ik er nooit problemen mee gehad. Ik kocht de volledige game en heb de big box ervan nog steeds hier in huis. Het probleem met PC spellen is vaak dat oudere spellen moeilijk tot niet lopen op modernere systemen. Gelukkig zijn er tegenwoordig knappe koppen van fans die ervoor kunnen zorgen dat het tóch werkt, zij het door een patch of op een andere manier. In dit geval heb ik gebruikt gemaakt van een patch die meteen zorgt dat het spel in widescreen wordt weergegeven, wat je destijds nog niet had, dus dat is wel een mooie bonus. Normaal gesproken doe ik helemaal niets met mods, maar degene die zorgen dat een spel speelbaar wordt met eventuele visuele upgrades, daar maak ik dan wel graag gebruik van.

Kom maar, ik kan jullie hebben.

Pillage the village!

Die leeft nog net lang genoeg om het verhaal van het spel uit te leggen.

Kom mijn zwaard eens van dichtbij bekijken.

Het dorp is zwaar gehavend achtergelaten.

Dat zal nog wel eens een belangrijke locatie kunnen zijn.

Dat ziet eruit als zware kost.

It’s Sen’s Fortress all over again.

Die kun je zelfs met het blote oog zien.

Look out below!

Ik gok dat ik er ben.

Braaf draakje!!!

Ik wilde eigenlijk voor een bonding moment gaan in plaats van een bonding ritual.

Up, up and away!

Fire in the hole!

Coola

Om langzaam op gang te komen deze week, begint hij met nog een restantje screenshots van Final Fantasy VII Rebirth.

Dat ziet er stekelig uit.

Ah nee, wat kijkt ze triest.

“Young Aerith is cute.”

“Mijn laatste Final Fantasy VII Rebirth screenshot moet er een van Yuffie zijn. Want ik hou van Yuffie.”

Ik keur het goed, ghehehe.

Dat was nog maar een opwarmertje, want het leeuwendeel van zijn inzending komt van een ander recent uitgebracht spel.

“Zo dan nu een andere game. Totaal niet geplanned maar ik heb Dragon’s Dogma II gekocht.”

Die is weer lekker creatief bezig geweest.

Ik mis alleen het paarse haar.

“Als ik iemand hoor zeggen Billie Eilish, dan Roshambo ik hem in zijn nuts met een stalen neus.”

Oh, nee hoor, deze ziet er beter uit.

“Overigens zoals altijd heet mijn personage Coola Kakihara.”

Kon niet missen, natuurlijk.

Moeder’s mooiste.

Op m’n nieuwe mount.

“Soms denk ik dat ik Assassin’s Creed Valhalla aan het spelen ben.”

“En heel soms heb ik Assassin’s Creed Odyssey flashbacks.”

“Ik ben niet verantwoordelijk voor mijn pawn die met vuur speelt.”

Die is wel verdomd handig tijdens de jaarlijkse buurtbarbecue.

Dat fast travel systeem is wel héél apart.

Skip? Dacht het niet!

“Nu ben ik totaal niet bang voor spinnen, dit formaat zou ik zelfs over mijn hoofd heen laten lopen. Maar waarom moeten die f*ckers altijd in fantasy games voorbij komen.”

Die pawn zou nu toch wel erg goed van pas komen.

Lavalera

Deze week is hij weer verder gegaan met Sunset Overdrive.

“De game ziet er prima uit en heeft heel veel humor. Het grinden door de wereld is leuk, maar de gameplay wordt op een gegeven moment eentonig. De missies zijn vooral van het ouderwetse tower defense principe waardoor het in stukjes leuk is maar toch snel verveelt. Op zich een prima game maar meer diversiteit in missies had dit spel goed gedaan.”

Als je het zo zegt, dan lijkt het meer een spel om af en toe wat korter te spelen. Dan kan het nog wel leuk blijven.

Ik ken jouw soort wel, vieze nozem.

Ook hier wordt Screenshot Sunday #150 groots gevierd.

Batter up, beeatch!

Ook heeft hij nog wat tijd gestoken in de populaire MMO Final Fantasy XIV.

“De game heeft bijna altijd wel een event lopen. De rewards wisselen van Fashion, spullen voor huizen tot minions en mounts. Soms is er ook een crossover met 1 van de andere Final Fantasy games. Zo is er al een geweest met 11 en 15. Bij de crossover van 15 kon je de auto uit 15 farmen. Zo kun je dus rondvliegen door de wereld van 14 in de regalia uit 15. Dit keer is er de crossover met Final Fantasy 16. Clive komt in de wereld terecht en weet niet wie hij is en hoe hij er terecht komt. Na door de wereld te zijn gegaan ga je uiteraard vechten met Ifrit en krijgt Clive zijn geheugen weer terug. Best grappig mini verhaal zo en het gevecht met Ifrit voelt een beetje als de Primal gevechten uit 16, erg leuk gedaan dus. Aan het einde wordt je vervolgens beloond met een mount en Minion van Torgal.”

Van die events heb ik altijd een beetje een dubbel gevoel bij. Vaak is het idee wel leuk, alleen ben je dan weer verplicht om het spel op bepaalde momenten te spelen en als je het gemist hebt, dan heb je pech. Dat zal niet voor alle spellen gelden natuurlijk, maar zo komt het op me over. Wel tof als je er wat nieuws bij krijgt, sowieso.

Die kan wel een pepermuntje gebruiken.

Galadriel, is that you?

De red mage outfit ziet er altijd wel tof uit.

I was there three thousand years ago.

Ik was altijd meer van de Liga.

En om af te sluiten heeft hij ook nog wat foto’s van Trails In The Sky, het eerste deel van een langlopende serie die dit jaar alweer twintig jaar oud is.

“Dit is de game waar ik veruit de meeste tijd heb gestoken afgelopen week. Het is echt een heerlijke old school Jrpg. Het verhaal zit erg goed in elkaar en de combat is soms even pittig maar na wat proberen is het goed te doen. Er is alleen geen voice acting dus je moet wel van lezen houden, persoonlijk niet zon probleem.”

Mooi dat het spel bevalt, want het zal wel weer even wat anders zijn dan de JRPG’s van tegenwoordig. Ik zat nog even op de Wikipedia pagina van de reeks te kijken en ik ben bang dat je nog een lange weg te gaan hebt.

Only one way to find out.

En het probleem is…?

Nee, een telefooncel, nou goed!?

Wil je je een beetje inhouden, ja?

Laat maar, dat was overduidelijk teveel gevraagd.

Eerlijk gezegd twijfel ik nog.

En dat was ‘m voor nummer HONDERDVIJFTIG!!! Volgende week beginnen we aan onze reis naar de tweehonderd. Tot dan! Choo-chooooo! All aboard!

Wist je dat…?

Het plaatje waarin Samus Aran het glas heft met AI gemaakt is?

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 2 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
8 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Lavalera
1 maand geleden

Woot 150 alweer. Ik weet nog goed dat we vorig jaar de 100 aantikken. Toen heb ik er ook aan gedacht en iets speciaal gedaan maar deze week was het we bij ingeschoten. Op naar nummer 200.
Dankjewel voor al je werk elke week Rob. Mede daardoor bestaan we nu al zo lang!

En dan de inhoud. De Mana serie moet ik nog steeds legend en secret spelen. De enige die ik wel gespeeld heb was Trials remake en die was echt geweldig. Die vond ik zelfs zo leuk dat ik de 3 runs voor de platinum achter elkaar deed. Legend en secret wil ik nog wel ene keer spelen maar wanneer ik er aan toe komt is altijd maar de vraag met de Mount Everest aan spellen die ik wil spelen.

Tomb Raider 2013 is echt een heerlijk spel. Toevallig zat ik van de week nog te twijfelen om hem weer eens op te starten, maar ben er nog niet aan begonnen. De oude tomb raiders waren ook best leuk maar die controls van vroeger waren een hel. Wat dat betreft is dat in de reboot ene stuk beter. Lara is en blijft voor mij 1 van de grootste iconen van gaming en hopelijk is ze er nog lang.

Leuk om ook Drakan te zien wat je al noemde. Wat dat betreft is het best jammer als dat soort spellen verloren gaan doordat het te oud wordt. Gelukkig is ook op pc dat steeds aan het verbeteren en heb je met gog een platform wat mee werkt aan behoud van oude spellen. Ik kijk daar nog wel eens voor jeugd sentiment.

Dragons Dogma 2 is een spel wat wel op mijn radar staat, maar omdat ik al het besluit heb genomen om zo min mogelijk volledig geprijsde games te kopen dit jaar en te horen over de vreselijke optimalisatie van het spel dat zelf met een 4090 kaart het alle kanten op schiet heb ik ook deze maar op de wacht op sale en meerdere patches stapel gegooid. Wat dat betreft is het echt jammer hoe slecht games tegenwoordig geoptimaliseerd zijn.

De events bij Final Fantasy 14 worden sowieso allemaal een keer herhaald en je kan als je zelfs de herhaling gemist heb het item nog in de cashshop halen als je wil. Op zich nog wel netjes gedaan voor mensen die een event missen. Voordeel ook van de events is dat de regelmatig een treasure trove event doen tussen de grote patches in waar je dan tomes kan verzamelen om mounts minions en dergelijke uit oude raids en zo te farmen. Scheelt je toch weer een lading runs van de oude trials of raids.

aRc
1 maand geleden

Gefeliciteerd met deze mijlpaal van de 150ste editie alweer.

Het staat mij nog bij dat ik heb gereageerd op de 100ste editie met iets in de richting van “” ik maak zelf weinig screenshots”.

Nou dat klopt dus want in die 50 edities heb ik nog steeds geen enkele gemaakt .

Wellicht lukt het nog voor de 200ste editie om wat in te sturen.

Wederom bedankt voor het in stand houden van deze traditie, ik kijk wel wekelijks met veel plezier naar deze rubriek en alles wat er voorbij komt.

CarnifeX
1 maand geleden

Gefeliciteerd met de honderdvijftigste editie. Ik vergeet tijdens het gamen steevast mooie momenten vast te leggen en stuur dus ook nooit iets in. Toch kijk ik graag naar de plaatjes die anderen hebben geschoten.
Van deze editie is tomb raider 2013 het enige spel dat ik gespeeld heb. Die vond ik best goed te pruimen, maar old school Lara is toch meer mijn ding.
Dragons dogma 2 kriebelt wel in mijn portemonnee, maar ik denk dat ik daar voorlopig maar mee wacht. Nog zoveel games die ik nog moet spelen, dat deze wel kan wachten tot een mooie aanbieding

Ruaidri1981
Ruaidri1981
1 maand geleden

Gefeliciteerd met 150!!!

En dan ook nog een van mijn favoriete spellen, secret of mana! Ik vond dat zo’n geweldig spel. Samen kunnen spelen was geweldig. De vliegende draak die zo leek te komen uit mijn favoriete kinder film the never ending story. Een min punt vind ik, dat het einde van secret wat gehaast lijkt, dat je zwaard nooit de volledige upgrade kon halen, deed dat screenshot van het sterkste wapen ooit wel geweld aan. Gelukkig speelde ik liever met andere wapens. Wat een vernieuwend spel was dat toen en nu nog steeds leuk!!!

Review: Warhammer: Battle March (Xbox 360)

Stelling van de week: Als het kan doe ik het goede in games