in , , ,

Stelling van de week: Gamen gaat nooit ten koste van mijn sociale leven

Gamen is een fantastische hobby. Ik denk dat met mij velen anderen hier graag achter hun spelcomputer of PC duiken om op te gaan in diverse games. Hierbij ligt er het gevaar op de loer dat je verslaafd aan gamen kan raken of dat je sociale leven er onder lijdt.

Deze week luidt de stelling: Gamen gaat nooit ten koste van mijn sociale leven.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 5/5 volgens 5 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
13 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Dragon_Martin
Dragon_Martin
1 maand geleden

Hey Luigi! Leuk dat je de wekelijkse stelling rubriek blijft aanhouden. Altijd wel fijn om te zien wat iedereen te vertellen heeft.

Vooral als tiener had ik vaak momenten waarop ik liever zou gamen dan school, uitgaan, familiebezoeken,…

Nu is dat veel minder het geval. Er zijn momenten waarop ik nauwelijks kan gamen voor weken. Als ik op reis ga, als het druk is op het werk of gewoon in de zomer wanneer er veel te doen is met vrienden. Op zo’n momenten is er niets in mij dat nog denkt aan games.

Maar daar tegenover zijn er ook hele periodes dat ik het veel minder druk heb. Dan kan ik uren besteden aan games en dat vind ik ook totaal niet erg! Het is dus een heel handige hobby geworden waarin ik graag mijn vrije tijd aan besteed.

Lavalera
1 maand geleden

Ik zal niet teveel op details in gaan, maar zeker vroeger was gamen voor mij een uitvlucht uit de werkelijkheid. Zeker in momenten dat ik niet echt lekker in mijn vel zat, dook in het liefste in gamen.

Tegenwoordig hou ik mijn sociale kring bewust heel klein, dat werkt voor mij het beste, geeft de meeste rust in mijn hoofd en leven, dan heb ik weinig prikkels en daardoor weinig kans op stress of depressies.. En buiten het gamen om krijgen de mensen die de aandacht verdienen dit ook, maar het grootste gedeelte spendeer ik nog steeds aan gamen. Tegenwoordig niet meer zo als uitvlucht maar meer omdat ik het leuk vind om te doen.

Lavalera
1 maand geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Klopt inderdaad. We hebben elkaar ook in een mmo leren kennen. Daarna hebben we nog samen veel mmo’s gespeeld. Nu de laatste tijd spelen we ook vaak single player games en als er dan games zijn die we samen kunnen en willen spelen zoals Diablo 4 en Avatar dan spelen we die ook coop inderdaad. Maar zij leest ook veel manga/webtoons/novelle’s etc en zij is meer van de survival games en ik meer de rpgs. Dus we hebben ook nog wel onze eigen dingen gelukkig. Ook wel fijn dat je genoeg gezamelijke dingen hebt maar elkaar ook de ruimte geeft om je eigen ding te doen. Dat is ook altijd wel een teken dat je een gezonde relatie hebt vind ik dan 🙂

CarnifeX
1 maand geleden

Op de middelbare school ben ik blijven zitten, omdat ik liever gamede dan huiswerk maken/leren. Ik denk echter dat gamen maar deels schuldig is. Ik ben gewoon niet zo geschikt voor klassiek onderwijs volgen. Ik ben veel beter in het leren in de praktijk. Gooi mij maar in het diepe.

Best gek dat ik nu zelf docent ben in klassiek onderwijs 🙂

Tegenwoordig lijden mijn werk of sociale leven helemaal niet onder gamen. Soms game ik weken niet, omdat het niet uitkomt en andere weken game ik weer heel veel. Mijn vriendin heeft andere hobby’s, dus als ik wil gamen vermaakt zij zich met iets anders. mijn vrienden zie ik gewoon elke week op boardgame night en we gamen ook regelmatig met elkaar.

Ruaidri1981
Ruaidri1981
1 maand geleden

Ik ben een denksporter. Heb mijn hele jeugd in nationale selecties gezeten en heb tot mijn dertigste onderdeel uitgemaakt van de nationale selectie. Eén partij, een wedstrijd duurt al gauw 5,6 uur. Ik besteedde daar zo’n 20 uur per week aan met spelen, trainen en reizen.

Ik had het geluk dat school mij makkelijk af ging en het bleek zelfs dat hoe hoger onderwijs ik ging volgen hoe makkelijker de hoge cijfers binnen kwamen.

Maar naast mijn sport was ik ook altijd sociaal bezig, op een of andere manier heb ik, man, altijd heel makkelijk contact gehad met meiden, vrouwen. Daardoor was ik vaak toch ff in de stad of op een feestje.

Ik gamede vaak als ik aan het reizen was. Even mijn hoofd voor of achteraf leeg maken. Uiteindelijk voor 1 vrouw gekozen en leid nu een redelijk “standaard” leven. Veertiger, 2 kinderen, 1 avond in week mijn denksport.

Omdat ik voor de buis hangen en series, films kijken nooit echt heb gedaan, boeit mij dat over het algemeen weinig. Mijn vrouw bijvoorbeeld die kijkt elke dag 3 soap series en allerlei prul films. Mij niet gezien.
Ik ga liever actief ontspannen in een andere wereld. Of lol trappen met de kids met een potje fifa of al vechtend de grootste schurken verslaan.

Mijn vriend(inn)en, zie ik veels te weinig, maar dat heeft vooral met afstand te maken. Niemand van ons woont nog in zijn geboorteplaats en de meeste zijn meer dan 100 kilometer in alle richtingen uitgewaaid. Mijn denksport vrienden zie ik wel elke week een avond en ik denk dat, door dat “spelletje” te blijven spelen, die vriendschappen ook echt actief blijven.

Ruaidri1981
Ruaidri1981
1 maand geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Dammen inderdaad.

Ik vind het op deze leeftijd wel lastig om weer echte vriendschappen op te bouwen. Het blijft bij mij toch meestal vooral luchtige zaken en een grapje en een grolletje.

Maar echt samen of gezamenlijk dingen ondernemen dat blijft voorbehouden aan het gezin. En soms lijkt het me ook wel weer leuk om gewoon ouderwets ergens heen te gaan, beetje lol te trappen, zonder altijd maar het goede voorbeeld te hoeven gegeven en de wijste te zijn.

Rainking
1 maand geleden

Eh, geen commentaar, ghehehe.

Screenshot Sunday #140

Inside.Streamer: Leave the World Behind