in

The Touryst review – Leuk voor een dagje uit


In de The Touryst speel je namelijk als een echte vakantieganger. Het Aloha-shirt, de zonnebril en de ordinair dikke snor zeggen genoeg: het hoofdpersonage is een man die weet wat genieten is. In zijn geval betekent dat een reisje naar een tropische eilandengroep waar van alles te doen is. Surfen, duiken, dansen en bakken op het strand behoren tot de opties, maar er zijn ook mysterieuze ruïnes die waarschijnlijk meteen je aandacht trekken.

Snel afgeleid

Het duurt niet lang voordat je in The Touryst in een missie verzeild bent geraakt om iedere ruïne op elk eiland te verkennen. Dat is tenminste het geval als je niet te snel afgeleid raakt. De vakantie blijft zelfs tijdens het hoofdverhaal lonken. Even stoom afblazen door een vlucht met een drone te maken of door hier en daar wat foto’s te maken voor de lokale kunstgalerie kan ook gewoon.

Dat is het idee van The Touryst in een notendop. Er is een hoofddoel – het ontrafelen van het mysterie van de ruïnes – maar je wordt op ieder eiland aangemoedigd om wat anders te doen. Het spel heeft een uitgebreide to do-lijst waarin alle verzoekjes en tips van de eilandbewoners worden bijgehouden. Op ieder moment kun je ervoor kiezen om iets compleet anders te gaan doen.

Soms relaxt, soms irritant

Gecombineerd met de vrolijke voxel-graphics heeft dit spel een prettig ontspannen sfeertje. Bijna niets hoeft en je mag zelf grotendeels bepalen in welke volgorde je de eilanden bezoekt. Zo nu en dan zijn er cruciale upgrades nodig om verder te komen. Renschoenen of een dubbele sprong maken nieuwe gedeeltes van het eiland toegankelijk. Alleen op die manier wordt je voortgang zo nu en dan een beetje belemmerd.

The Touryst is op zijn best wanneer je je eigen gang kan gaan en hier en daar wat eilandbewoners uit de brand helpt door kleine klusjes voor ze op te knappen. Minder sterk is het spel in de tempels die zich onder de ruïnes bevinden. De puzzels bestaan hier veelal uit het plaatsen van blokken op de juiste plekken en het maken van lastige sprongen.

Wisselvallig uitje

De gameplay voelt alleen veel te priegelig voor de exacte acties die je moet uitvoeren. Mikken tijdens gooien gaat pijnlijk langzaam en een later gedeelte waarin er op hele kleine platformen gesprongen moet worden is mede door de belabberde camera erg frustrerend.

Het toffe en tegelijk vervelende van The Touryst is dat het spel van alles probeert en daarmee uiteindelijk nogal wisselvallig uit de bus komt. De minigames in de arcade zijn bijvoorbeeld erg goed gedaan en precies uitdagend genoeg om te spelen. Vooral de 16-bit versie van Fast RMX voelt als een geslaagde toevoeging.

Hetzelfde kan gezegd over de volledig optionele afdaling in de mijnschacht. Omdat je niet kan zien waar je veilig kan landen moet je hier voorzichtig gebruikmaken van de afbrokkelende steigers en de touwen die op ieder moment zijn te plaatsen. Een stuk minder geslaagd zijn het kanoën en de ritmeminigame. Heb je deze verplichte onderdelen van het verhaal eenmaal gedaan, dan keer je er waarschijnlijk nooit meer vrijwillig naar terug.

The Touryst heeft wat hinderlijkere gedeeltes, maar het spel is ook aan de korte kant, waardoor deze onderdelen nooit lang irriteren. Binnen een middagje ben je er wel doorheen. Dit spel is daardoor een prima tussendoortje, een fijne een onderbreking tussen de grotere games die soms een beetje als werk kunnen aanvoelen. Het is daarom jammer dat The Touryst niet zo’n ontspannend pauze is als het had kunnen zijn. Daarvoor voelt de game net wat te irritant en te oppervlakkig.

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Darksiders Genesis review – Blaast franchise weer nieuw leven in

Q-n-A:Welke PlayStation-game steekt er voor jou met kop en schouders bovenuit?