in , , , ,

Twijfels bij Zelda : Tears of the Kingdom

Net als dit voor velen geldt, is het verschijnen van een nieuwe grote Zelda-game ook voor mij een speciale aangelegenheid. Deze krent is praktisch nooit bereid om de volle pond voor een game te betalen, maar voor Zelda maakt Eben(ezer)jaminben graag een uitzondering. Toch voel ik mij tot op heden nog niet geprikkeld om Tears of the Kingdom in huis te halen, een jammere constatering. Ik ben gewoon nog niet zo enthousiast, hier heb ik zo mijn persoonlijke redenen voor die ik graag even met jullie wil delen. 

Make Hyrule Great Again T-Shirt - TeeNavi

  1. Hyrule… letterlijk nog een keer.

Nu heb ik met mijn blik op Majora’s Mask altijd wat moeite met het feit dat Zelda zich altijd in Hyrule af moet spelen. De Triforce en het eeuwige redden van Zelda van keer op keer hetzelfde kwaad… Ik weet het, het hoort bij Zelda maar wat mij betreft hadden ze de richting van MM verder door mogen zetten. Zelda had van mij een fabelachtige franchise mogen worden, die link wat vaker een uitstapjes zou laten maken naar een nieuwe werelddelen met een eigen cultuur en een uniek probleem. Niet alleen geeft dit de ontwikkelaar meer de ruimte om wat creatiever om te gaan met het uitbouwen van het universum waarin de franchise zich afspeelt, ook voor ons als speler is de verrassing ‘waar deze nieuwe Zelda in godensnaam over zal gaan’ een stuk groter. Met keer op keer Hyrule als spelwereld zijn veel vraagtekens al gemakkelijker in te vullen, dit vind ik jammer. 

Tears of the Kingdom speelt zich niet alleen af in Hyrule, het speelt zich af in hetzelfde Hyrule als Breath of the Wild. Ondanks dat ik donders goed weet dat Nintendo de gehele map waarschijnlijk op zijn kop gooit, ben ik bang dat de ervaring in het exploreren van Hyrule wel erg vetrouwd aan gaat voelen. Niet dat dit perse erg is, maar dit heb ik al eens gedaan… en hoe. Er zijn weinig spelwerelden van deze grootte die ik zo uitgeplozen heb als die van BotW (dit kwam eigenlijk vooral omdat ik die laatste shrine maar niet kon vinden en het vertikte om het internet raad te plegen), en om zo’n bekende plek nu weer opnieuw te gaan onderzoeken… ik merk dat ik gewoon liever iets totaal nieuws had gehad. 

Zelda: Tears of the Kingdom gets new screenshots

2. De open-wereld.

Misschien ben ik hier alleen in, maar ik ben dit genre een klein beetje beu. Een grote lege map gevuld met icoontjes wist mij ten tijde van Skyrim nog enorm te enthousiasmeren, maar inmiddels merk ik dat ik eigenlijk niet zoveel behoefte meer heb aan het uitpluizen van een gigantische lap digitale grond. Misschien heb ik minder tijd dan vroeger of is voor mijn gevoel dit genre te veel uitgemolken, maar ik merk dat ik behoefte heb aan de wat kleinere games. 

Juist Zelda trekt mij daarom altijd zo. In deze games unlock je normaliter namelijk beetje bij beetje de spelwereld en valt er meer dan voldoende te exploreren. Deze spelwerelden voelen vaak weids, gevarieerd en gevuld aan, maar zijn in verhouding met recente open-wereldgames relatief kleinschalig en behapbaar qua opzet. Iets wat ik eigenlijk best wel toejuich. Daarbij heb ik ook de angst dat Zelda het open-wereld format wellicht als nieuwe standaard aan gaat meten.

Nog even een laatste puntje over de open-wereld en dan hou ik op. Als één van de weinigen ben ik namelijk van mening dat ik de wereld van BotW niet altijd een even fantastisch gevuld is. Begrijp mij niet verkeerd ; de landschappen zijn prachtig en gevarieerd, de dorpjes en andere nederzettingen een lust om doorheen te lopen en ook zijn er genoeg interessante en unieke locaties te bezoeken. Toch was ook een groot deel van de spelwereld gevuld met standaard Goblin-towers en Skulls, duffe verstopte koroks, copy-paste paardenstallen, wederkerige mini-bossfights en events zoals de sheikah moordenaars. Dit punt van kritiek valt waarschijnlijk over veel sandbox-games te zeggen, maar een Witcher 3 heeft mij bijvoorbeeld het gevoel van ‘vullen om het vullen’ nooit echt gegeven. Als die game het gevoel van copy-paste kon elimineren, dan zou Zelda dit in principe ook voor elkaar moeten kunnen krijgen. 

Zelda Map Botw Treasure Map Breath Of The Wild Botw Map Shrine World, For Home Decor Wall Art Print Poster Impressive posters for room decoration printed with the latest modern technology on

3. Een mechanisch sprookje.

Rond de periode van de N64 was Zelda voor mij echt een sprookje, een organisch fabeltje dat zich afspeelde in een fantasierijk land vol natuur, weelde en magie. Hoewel Zelda altijd een link (haha) met techniek heeft gehad (camera’s, water tempel in MM en de tingle-tuner in Wind Waker), slaan de Zelda’s op de Switch wat mij betreft veel te ver door. Want alles lijkt inmiddels mechanisch te worden of in relatie te staan met onze moderne wereld. Zo is er de Slate dat eigenlijk gewoon een tablet is, zijn veel wapens behoorlijk mechanisch, krijg je de mogelijkheid om op een motor te rijden, bestaan veel tegenstanders uit robotten, hebben alle ‘dungeons’ en shrines een hele neon-mechanische feel en voelen de krachten die je gebruikt gek genoeg ook als technische snufjes. 

Het TotK lijkt hier alleen nog maar verder op door te gaan. Want we kunnen nu net als in Nuts and Bolts aan de slag met het maken van onze eigen voortuigen. Nuts and Bolts vond ik fantastisch, maar in Zelda vind ik het gewoon niet op zijn plek (net als dat die motor mij eigenlijk ook al een doorn in het oog was). Het bestaan van al deze mechanische zaken wordt onderbouwd zodat het past binnen Zelda’s lore en wereld, maar de franchise verliest naar mijn mening hierdoor wel een beetje de fabelachtige feel die het voor mij altijd gehad heeft. Ik zou graag zien dat Zelda weer wat meer het magische en het organische opzocht, laat een semi mechanische wereld maar over aan Horizon. Maar goed, wellicht ben ik de enige die hier over struikelt. 

Let's talk about those weird vehicles in the Legend of Zelda: Tears for the Kingdom trailer | TechRadar

Car Building In Tears Of The Kingdom Is The Last Thing I Expected

5. Kleine nitpicks :

  • Wapens zijn opnieuw breekbaar: erg jammer, want voor mij maakte dit wapens in BotW totaal oninteressant. Want wat je ook vond, je kon de wapens niet houden. Ik snap het idee erachter wel, maar soms wil ik gewoon blijven vechten met hetzelfde type wapen. Geef me die kans. Liever zag ik de oude vertrouwde RPG wijze als het gaat om wapens wisselen, dit doe je namelijk doordat je betere en sterkere wapens vindt. Dit trekt mij meer.
  • Ik zie liever nieuwe voorwerpen verschijnen in plaats van nieuwe krachten op je Sheikah-slate / monster arm. Helemaal tof wanneer je voorwerpen zou kunnen vinden op locaties die je niet via de hoofdverhaallijn bezoekt. Dit maakt het exploreren extra tof.
  • Goede hoop heb ik op de terugkeer van tempels, of in ieder geval shrines die qua uitstraling en inhoud iets meer variëren. Iets minder clean mag van mij wel. 
  • Ik miste het onderwater zwemmen in BotW, ik had dit erg graag toegevoegd zien worden. Want onderwaterwerelden blijven gewoon enorm tof. Helaas ben ik bang dat we enkel kunnen genieten van het luchtruim.

Why Are We Still Putting Breakable Weapons In Games?

Hoewel enkelen van jullie dit artikel waarschijnlijk al gelezen hadden, was dit nog niet de bedoeling. Het opslaan van artikelen resulteert kennelijk direct in publiceren, dit was nieuw voor mij. Het lijkt wellicht nu net of ik niet uitkijk naar deze nieuwe Zelda, en dit is deels waar. Ik heb gewoon wat twijfels, maar ben alsnog wel erg nieuwsgierig of deze gerechtvaardigd zijn. Hoe staan jullie tegenover dit nieuwe deel? 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4/5 volgens 35 gamers

Nog geen hartjes. First!

17 reactie

Laat een reactie achter

Geef een reactie

Screenshot Sunday #101

Wat spelen we dit weekend? 22 en 23 april