in

Waarom ik game.

‘Dat jij je tijd verdoet met het spelen van spelletjes, daar snap ik echt niets van’, dit is een uitspraak die (misschien niet helemaal letterlijk op deze wijze geformuleerd) de meeste gamers in welke vorm dan ook wel eens gehoord hebben. Je afsluiten en het lezen van boeken is prima, uren druk zijn met Insta-gram is sociaal ook acceptabel en de hele dag series binge-watchen op Netflix een mainstream bezigheid. En dan hebben wij gaming… Gaming wordt kennelijk nog wel eens gezien als de ultieme ‘kinderlijke’ tijdverspilling. Er zijn zoveel mensen die blijkbaar geen hol snappen van wat gamen precies inhoudt of leuk maakt. Het is niet hersenloos op knopjes drukken en ‘piew, piew, piew..’, gamen kan zoveel meer zijn dan dat. Het spelen van spellen kan écht een meerwaarde hebben, net zoals vele andere hobby’s je leven kunnen verrijken. Waarom ik game? Lees hieronder gerust verder. 

  1. Verwondering.

Games kunnen mij echt verwonderen en werkelijk laten genieten van wat zij te bieden hebben. Net als dat ik gepassioneerd naar bepaalde schilderingen, films of getekende werken kijk, kan ik ook enorm enthousiast worden van de cosmetische kant van veel games. Het is heerlijk om je onder te dompelen in een game en te genieten van een fijne sfeer of prachtige vormgeving. Ik kan soms letterlijk stilstaan tijdens een speelsessie en gewoon genieten van wat ik zie. De vormgeving in games als The Witcher 3 (de eerste keer Kear Morhen), Assassin’s Creed (wat een uitzicht!), American Mcgee’s Alice (Heerlijk bizar en sfeervol) en bijvoorbeeld TLoZ : Majora’s Mask (het gevoel je in een soort carnavaleske limbo te begeven) vreten mij op en maken van iedere speelsessie haast een toeristische reis. Heerlijk.

Review: American McGee's Alice (PSN) - Digitally Downloaded

2. Het beleven van verhalen.

Net als dat ik graag boeken lees, films kijk en naar de verhalen van anderen luister, haal ik ook heel veel voldoening en plezier uit het beleven van verhalen in games. In alle eerder genoemde media beleef je een vertelling vaak als omstander (iemand die in stilte de verhalen van anderen beleefd maar hier geen impact op heeft), in games ben jij echter geregeld zélf de persoon die het verhaal doorloopt. Dit maakt voor mij de zaak een stuk intenser en geeft mij het gevoel dat alle belevingen mijzelf daadwerkelijk overkomen. Zolang de verhalen goed geschreven zijn maakt het mij niet uit in welk format deze aangeboden worden. Zo hou ik van de lineair uitgezette verhalen in games als Dead Space, Bioshock en The Evil Within. Maar haal ik ook veel plezier uit spellen die verhalen verstoppen om gevonden te worden (lees: Betreed onverhoeds een hutje in Skyrim en start spontaan met een nieuwe quest). Een verhaal in games kan mij ontroeren, oprecht boos maken of zelfs shockeren. Soms kan ik na het uitspelen van een spel met een dieper plot nog dagen nadenken over de inhoud van deze. Onder de douche of in bed loop ik dan echt te malen over bepaalde ethische, theologische of sociale probleemstellingen die een game mij voorgeschoteld heeft. Een game met een goede verhaallijn blijft mij bij, en verrijkt mijn leven op een heel bijzondere manier.

Would You Kindly… – Unwrapping Words

3. Veiligheid.

Ondergetekende is iemand die het leven verrekte veilig doorloopt. Ik heb moeite met het nemen van risico’s of mij aan zaken te verbinden die ik niet gemakkelijk kan ontbinden. Daarbij heb ik geen hoge pet op van mijzelf of mijn vaardigheden. Ik ben een aardige fuck-up die praktische zaken makkelijk verprutst of fout doet (iets met twee linker handen). Gamen is voor mij wat dat betreft een hele veilige haven. In games kan ik doen wat ik wil zonder dat dit echte consequenties heeft ; Ik parkeer met gemak een aanhanger achterwaarts in zonder bang te zijn zaken te beschadigen, ik vraag bloedmooie vrouwen uit het niets op date, ik durf voor mijzelf op te komen in iedere denkbare situatie en ik timmer zonder blikken of blozen hele bouwwerken + aangelegde tuinen uit de grond. In het echte leven zou ik hier wel 10 keer bij nadenken of sommige zaken zelfs niet eens ondernemen omdat de comfortzone te lekker aanvoelt. 

Tel daarbij op dat ik te kampen heb met een prikkelbare darm, en je snapt gelijk waarom gamen voor mij zo aantrekkelijk is. Door mijn darmproblemen heb ik meermaals in de situatie gezeten dat mijn darmen enorm opspeelden terwijl er geen toilet aanwezig was. Deze momenten waren (vergezeld door een bezweet voorhoofd vanwege hevige buikkrampen die zelfs doortrekken tot je bovenbenen) zo naar en heftig, dat ik mij inmiddels enorm gespannen voel wanneer ik me in een situatie bevind waarbij er geen sanitaire voorzieningen aanwezig zijn. Er is haast sprake van een fobie. Een autorit van een paar uur, het lange zitten in een kerk of het spelen van een escape room zijn dan ook zaken die ik verafschuw. Lange reizen zul je mij dan ook niet van harte zien maken, terwijl ik eigenlijk best wat meer van de wereld zou willen zien. Het klinkt wat sneu ; maar dit is één van de redenen waarom ik zo kan genieten van games. In games kan ik er namelijk wel ‘op uit’ en andere omgevingen zien en diens inhoud ervaren. Dit is mede een reden dat het spelen van games voor mij zo aantrekkelijk is. Ik kan even weg zonder spanning, iets dat voor mij niet vanzelfsprekend is.

Load Saved Game - Home | Facebook

*Voordat ik allemaal goedbedoelde tips krijg (deze waardeer ik enorm hoor, maar ik ben ze graag even voor); ik ben inmiddels in behandeling geweest rond de spanningen omtrent mijn darmen, en inmiddels gaat het een stukje beter en durf ik meer risico’s te nemen. 

4. Verwerking.

Meta schreef laatst over het feit dat enkele geliefde games een vervelende nasmaak kregen omdat zijn vader overleed (Nogmaals gecondoleerd en ik hoop dat je het verlies langzaam maar zeker een plekje kunt geven Meta..). Mijn vader is enkele jaren geleden ook overleden na een ziekbed van twee jaar, en ik moet zeggen dat games mij juíst hebben geholpen en nog steeds helpen bij de verwerking van dit verlies. Zo is er de game genaamd Spiritfarer, die jou in de schoenen van Stella terminale zielen hun laatste wensen laat vervullen om hen vervolgens te vergezellen naar het hiernamaals. Dit spel liet mij meer dan eens reflecteren op mijn eigen verliezen, en weer even de momenten terughalen die ik had weggestopt. Iets wat ik als confronterend maar prettig ervaren heb. Want soms is het gewoon fijn om weer even terug te denken aan de kutzooi die je inmiddels een plekje hebt gegeven, om je even vol over te geven aan je verdriet. Want juist na het afblazen van flink veel stoom, voelt iedere diepe neus vol lucht als een ware verfrissing. Alsof je na een lange en diepe vergadering met jezelf even een paradijselijk luchtje schept.

Ook een groot deel van de verhaallijn uit de game Red Dead Redemption 2, heb ik heel anders beleefd dan wanneer ik deze game vóór mijn vaders ziekbed zou hebben gespeeld. Wederom ‘right in the feels’ maar wel op een wijze die mij emotioneel precies even het gevoel gaf dat ik op het moment nodig had. 

Red Dead Redemption 2 on PC would be great if I could actually play it - The Verge

Niet alleen rouw of verlies spelen echter een rol in games, ook zware persoonlijke gevechten kennen zo hun virtuele vertalingen. De game Celeste wist mij bijvoorbeeld echt weg te blazen, want hoe kan een pixelige platvormgame nu een zwaar onderwerp als depressie op een reële en respectvolle manier tackelen? Speel de game en je komt er echt achter dat het verhaal van Madeleine deze ongelofelijk zware psychische staat van zijn op een prachtige manier weet te benaderen. Ikzelf ben niet depressief of ooit geweest, maar toch heb ik zeker een flinke portie levenslessen uit deze titel kunnen halen. Dat je fouten mag maken en de weg naar succes of betere tijden geen simpele is, weet Celeste je maar al te goed duidelijk te maken. 

Het spelen van games met zware thema’s die parallel lopen aan zaken in jouw eigen leven, kunnen echt helpen bij de verwerking van de moeilijke momenten die het leven je onvermijdelijk voor de kiezen gooit. Games van dit kaliber laten je hoe dan ook nadenken over je problemen in plaats van deze weg te stoppen. Een positief iets, want opkroppen is nooit een uitweg. Geef jezelf de ruimte om leeg te lopen.

Mijn tip aan gamers die zich in donkere tijden begeven is dan ook ; probeer eens een game te spelen die qua content meegaat in wat jij meemaakt. Dit heeft mij in ieder geval geholpen met mijn verwerking. Niet dat het zaken oplost of laat verdwijnen, maar het geeft je wel de mogelijkheid om rustig na te denken en zaken wellicht een plekje te geven. Juist als je geen prater bent is dit een goede alternatieve uitlaatklep. Vergeet echter niet dat praten met anderen wél heel erg belangrijk is. Een game kan nog zo sterk zijn in wat het doet, het is geen vervanging voor het communiceren en weerleggen van problemen met mensen van vlees en bloed. 

CELESTE for Nintendo Switch - Nintendo Game Details

Waarom game jij? Wat doet gamen voor jou? Laat het mij weten in de comments. 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 4.7/5 volgens 26 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
23 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Gourami
Gourami
1 maand geleden

Geweldig artikel overigens die vraag vaak gehoord maar vooral in de jongere jaren. Tegenwoordig hoor ik die vraag eigenlijk niet eens zo vaak meer. En als die vraag toch nog wel eens komt dan is het vooral van de oudere generatie, die ouder dan mij is.

Ik zei altijd als antwoord vrij simpel

Nou omdat ik het leuk vind en het is toch mijn tijd niet de jouwe.

Gamen is voor mij persoonlijk gewoon iets om even lekker je verstand op 0 te zetten en nergens aan te denken en gewoon lekker een ervaring laat ervaren wat die desbetreffende game te bieden heeft.

TheRock
TheRock
1 maand geleden

The Rock vindt dit zeer sterk geschreven, complimenten van The Great One!

Rainking
1 maand geleden
Antwoord aan  TheRock

Can you reeeeeeeeaaaaaaaddd what Dokter Caspari is writing!?

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Rainking
Luigi1985
1 maand geleden

Weer een top artikel!

Bij mij is het vooral de verwondering waar ik raakvlakken heb en misschien wel een tikkie veiligheid. Geen gezeur, geen gedoe, gewoon lekker spelen en verder niks. Ik zat v/d week te denken om een stukje te schrijven om daar een beetje op in te zoomen. Komt wellicht binnenkort.

Noem me een nuchtere Henkie, maar verhalen in games doen me zelden iets. Ik denk dat alleen The Last of Us soort van indruk op me heeft gemaakt en me met een bepaald gevoel achterliet vanwege de gebeurtenissen.

Celeste heb ik ook gespeeld, maar (oneerbiedig gezegd) een paar pixels die met elkaar praten door wat gemiemel en geschreven tekst, gaan gewoon aan me voorbij. Ik lees het wel half, maar nee.. Ik vond Celeste overigens wel echt een geweldige game, maar dat was puur vanwege de uitdaging. En ja, dat ligt dan wel een beetje in lijn met het verhaal: lastige uitdagingen en angsten overwinnen.

Ik ben trouwens sowieso een verhaaltjes- en filmpjesskipper tijdens het gamen.

Bij het kijken van een film (soms) en series iets vaker, kan ik wel nog uren liggen malen in bed. Vooral bij series als The Wire, Breaking Bad, Sopranos en Lost had ik dat, maar dat komt dan ook omdat je ze veel langer achterelkaar kijk dan dat ik game.

Overigens merk ik inderdaad dat er bij games nog wel eens raar over gedaan wordt. Ik merk dat ik op een soort generatielijn zit waarbij je of op de gameboot bent gestapt, of niet. Vrienden van me die allemaal net iets ouder zijn dan ik, gamen bijna geen van allen (sommigen FIFA) en vinden dat ook raar en als ik dan kijk naar de net wat jongere mensen, dan is het de normaalste zaak van de wereld.

Ben ook wel blij dat mijn vriendin dat ook gewoon de normaalste zaak van de wereld vindt. Al vind ik het de normaalste zaak dat zij dat normaal moet vinden:P.

HanTheMan
1 maand geleden

Geweldig artikel vindt het prachtig om te lezen wat gamen met je doet vooral ook op psychologisch vlak.
Sowieso, kudo’s aan alle mensen op deze site hoe volwassen en respectvol er geschreven en gereageerd wordt!

Avs
1 maand geleden
Antwoord aan  HanTheMan

Helemaal mee eens HanTheMan., ook wat betreft de algemene omgang binnen de community.

Dus bij deze, kudos aan alle reaguurders!!

Gourami
Gourami
1 maand geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Ik denk dat het ook wel komt dat deze site niet echt hele jongere gamers trekt. In combinatie met wat serieuzere artikelen, die ook nog eens door memers zelf zijn geschreven, dat het allemaal wat serieuzer en vreedzaam is.

Plus misschien nog wel het feit dat er op IG en andere game sites qua titels van een artikel ook vaak de ruimte en mogelijkheid gaf om fanboys of wars los te maken. Soms had ik het idee echt voor de click and views en dat heb je hier gelukkig niet.

En denk ook dat de members van IG vooral de oudere en diegene zijn die al heel lang rond zweefde op IG hier naar toe zijn verhuist.

Op IG hadden sommige ook wel 2 of meer account alleen maar om te irriteren en wat los te maken.

Maar genoeg anno 2021 bestaat dat niet meer en hebben we nou dit. Hopelijk blijven de artikelen en reactie’s van dit uitstekende niveau en wordt het geleidelijk aan wat drukker.

Jullie hebben de lat wel ernorm hoog gelegd met jullie artikelen. Ik weet al dat ik daar niet in mee kan vooral niet qua spel/typ fouten en opbouw, dusnik hou het lekker bij reageren.

Michael-Raymond-Clayton
1 maand geleden

Leuk om te lezen! Ook wel ‘heavy’. Ik moet eerlijk bekennen dat gamen bij mij niet zulke sterke gevoelens losmaakt. Heel soms zet een game mij wel aan het denken en héél soms vind ik er iets ontroerends, maar meestal is het toch gewoon het equivalent van de legpuzzel van vroeger: een uitdaging die moet worden overwonnen. Verder word ik heel blij van dingen verzamelen, van dingen compleet maken etc. (lichte vorm van OCD/autisme ofzo, haha) en daar lenen games zich perfect voor.

Daarnaast ben ik altijd gewoon nieuwsgierig naar de technische vooruitgang. Dan sta ik wel eens stil bij de details van zo’n character model in AC: Valhalla: de vingers, riempjes, wapens, textures… Bi-zar (als je bedenkt dat ik op een Commodore 64 heb gespeeld).

rpenning
rpenning
1 maand geleden

Ik game vooral om mijn hoofd leeg te maken. Ik heb namelijk autisme en ADHD en dat is een lastige combo, ik kan hierdoor moeilijk mijn verstand op 0 zetten.
Maar als ik dan ga gamen en lekker in het spelletje zit dan focus ik me alleen maar daar op en staat dus het verstand op 0.
En dat er op gamen word neergekeken is niet meer zoals vroeger maar indd als ik een avond ging gamen zeiden mijn ouders ga je de hele avond voor dat ding zitten,terwijl ze zelf de hele avond voor de tv zitten. Ik dacht altijd ik doe tenminste nog wat ik moet nog een beetje nadenken tijdens het gamen.

Raziel
Raziel
1 maand geleden

Lekker hersenloos even de frustratie eruit rammen via een aantal knoppen na een dag vol uitgestortte drek tijdens het werk. 😉

Rainking
1 maand geleden

Mooi stukkie, man! Er zitten hele herkenbare dingen tussen, zoals het actief ervaren van het verhaal. Een prikkelbare darm lijkt me echt vervelend om te hebben. Mijn zwager heeft daar ook last van en daar had ik wel van begrepen dat dat geen pretje is.

Een bepaald gedeelte van je tekst pluk ik er even uit.

“Mijn tip aan gamers die zich in donkere tijden begeven is dan ook ; probeer eens een game te spelen die qua content meegaat in wat jij meemaakt.”

Dit deed me denken aan Detroit: Become Human. Als je het spel gespeeld hebt (of weet waar het over gaat), dan snap je misschien wel waar ik heen wil. Laat ik wel eerst even zeggen dat ik dit zelf niet heb meegemaakt, maar één van de verhaallijnen heeft met kindermishandeling te maken. Er waren toen al gauw bepaalde organisaties bij die wilden dat zoiets verboden zou moeten worden. Dat kindermishandeling niet als vermaak gebruikt zou mogen worden. Al gauw kwam ik toen juist een paar video’s van YouTubers tegen die vroeger wel mishandeld zijn en het juist goed vonden dat dit aan de kaak werd gesteld. Ze hoopten juist dat het goed werd aangepakt en dat het mensen zou kunnen leren hoe ze het kunnen herkennen en hoe ze ermee om zouden kunnen gaan.

Dreamcastguy:
https://www.youtube.com/watch?v=GtfJC709S_8

All Ages of Geek:
https://www.youtube.com/watch?v=VtiaKzf1T4s

Dus ja, wat dat betreft klopt dat wel wat je zegt, al zal dat van mens tot mens verschillen.

Iets anders dat me te binnen schiet is That Dragon, Cancer, over een jongetje dat heel vroeg is overleden aan kanker en hoe de familie ermee omgaat. Ik heb het zelf nooit gespeeld, maar wel een flink gedeelte van de gameplay video van Markiplier gezien. Powerful stuff.

https://www.youtube.com/watch?v=5sWTD6vmH_U

De maker ervan, de vader van het jongetje, heeft er een game award voor in ontvangst genomen en het is een video die ik kan blijven kijken. Natuurlijk had hij daar liever niet gestaan, maar ik vind het prachtig om te zien hoe hij zo “omarmd” wordt.

https://www.youtube.com/watch?v=X9D8Hux9IQI

Weer tranen in mijn ogen.

Laatst bewerkt 1 maand geleden door Rainking
tielo
1 maand geleden

Prachtig artikel. Games zijn voor mij ook een prima uitlaatklep.
Wat ik van gamen heb geleerd is dat ik van de uitdaging en de fouten leer. Dat als er heftige dingen in gebeuren (goed of slecht) dat dat de game zo geweldig maakt en als de game uit is het langst blijf hangen.
Net het leven, maak fouten, doe dingen die je denkt niet te kunnen en leer. Als het game over is is het te laat want we krijgen geen new game plus optie 😉

coola
1 maand geleden

Erg goed artikel

En over dit stukje

“Meta schreef laatst over het feit dat enkele geliefde games een vervelende nasmaak kregen omdat zijn vader overleed (Nogmaals gecondoleerd en ik hoop dat je het verlies langzaam maar zeker een plekje kunt geven Meta..). ”

Zonder er te veel aan te weiden, het verwerken gaat heel erg langzaam maar dan ook heel erg langzaam. In het kort gezegd 2021 laat mij niet met rust.

Voor de gene die het hoe en wat willen weten, stuur mij dan een pb of spreek mij persoonlijk aan op discord ( via de discord van inside gamer.nl)

Laatst bewerkt 1 maand geleden door coola

Wat zijn jouw favoriete streamers?

Wat spelen we dit weekend? 24 en 25 juli