in

“Was er maar co-op”

Ik ben gek op survival games. Vooral om samen te spelen. Elke survival-speler heeft zijn eigen manier van spelen. De een trekt er graag op uit en verslaat allerlei gekke monsters, de ander kan uren bomen omhakken en de base uitbreiden. Het leuke aan dergelijke games samen spelen, is dat je deze rollen kan verdelen en samen kan werken aan je thuisbasis of verder komen in de game.

Het recente Valheim speelde daar flink op in. Geen focus op PVP maar juist op PVE. De game moedigt je aan om samen te spelen, om samen te werken. Ik ben zelf een echte Bob de Bouwer. Werken aan de base vind ik het mooiste wat er is. Valheim heeft prima bouw-mechanics, dus mij vond je vaak rondom de base, in plaats van ver in het bos. Dat kan een vrij eenzame rol zijn, als de rest van de spelers erop uit trekken.

En toch is het leuker om vrienden te hebben die hun eigen avonturen tegelijkertijd met jou beleven. Op een zeker moment kom je samen en trek je met de groep erop uit. Iets later kom je weer terug en gaat iedereen andere taken doen. Het is een vrij organische manier van samen spelen én alleen spelen. 


Hier kom ik mijn bed wel voor uit.

Subnautica

Toen ik Subnautica gratis voorbij zag komen in de PlayStation Store begon het weer te kriebelen. Subnautica geeft mij alles wat mijn basebuilder-hartje begeert. Ik heb er aardig wat uren in gestopt op PC. Maar er is één ding dat me weerhoud om de game nog een keer te bezoeken: geen co-op.

Het eerste wat ik dacht toen ik ooit in deze game ging duiken was: dit is gemaakt voor co-op. Maar ik ben niet de ontwikkelaar, die er heel anders over denkt. Ondanks dat de game ooit bedoeld was als co-op game, moest ontwikkelaar Unknown Worlds nog veel leren. Ze hebben multiplayer geschrapt om de ontwikkeling van de game te bevorderen.


De game zit wel vol prachtige omgevingen (en geluiden).

Een begrijpelijke keuze die moeilijk te maskeren valt. Iedereen die Subnautica heeft gespeeld heeft waarschijnlijk hetzelfde als ik gedacht. Een game die oorspronkelijk bedoeld is als multiplayer zal dat altijd in zijn bloed hebben. In Subnautica kan je namelijk een heuze base bouwen, op ontdekkingstocht gaan en geheimen uitpluizen. De grote waterwereld laat je heel eenzaam voelen, en dat is juist goed; je bent immers gestrand op een planeet. 

Er zullen genoeg mensen zijn die juist geen co-op willen in de game en het eenzame solo-aspect van de game juist waarderen. Maar co-op hoeft niet verplicht te zijn. Als het een optie was kon je de game nog steeds zoals bedoeld spelen. 


Het is bijna zonde om te bedenken dat de maker van deze base het niet met zijn vrienden kan delen.

Subnautica: Below Zero

Ondertussen hebben we Below Zero, de opvolger van het origineel. Below Zero brengt spelers terug naar dezelfde planeet, maar in een ander gebied. Een koud gebied vol met ijs. De game wordt als een losstaande sequel geadverteerd, maar voelt voor mij als een losstaande expansion. 

Je zou zeggen dat ze hier wél een multiplayer hebben toegevoegd. Niets blijkt minder waar. Het is nog steeds singleplayer. De map is veel kleiner dus ontdekking is minder spannend. Ook speelt de game zich veel vaker bovenwater af. Er is meer grond (of ijs) om op te lopen. Hierdoor raakt de kern van Subnautica een beetje verloren. Ook heeft je personage een stem en lijk je niet meer de enige in de wereld te zijn. Bye bye eenzaamheid.


Below Zero maar niet below zeespiegel.

Alles wat Subnautica tof maakte als solo-game is zo’n beetje weg. Below Zero een prima sequel maar het doet niet genoeg om mij die game meer te laten (willen) spelen dan het origineel. In tegendeel: Below Zero laat zien dat het tijd is voor co-op. Het zijn toffe games maar uiteindelijk laten beide games mij hetzelfde denken: was er maar co-op.

Weet jij ook een singleplayer game die eigenlijk een co-op hoort te hebben of zijn? Laat het weten!

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
7 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
MonsterCrab
1 jaar geleden

Oeh, goede vraag. Is het een gek idee als ik wel Pokémon-games met echte co-op zou willen zien? (is volgens mij nog geen ding). Beetje samen rondlopen, duel battles doen, dat soort dingen! Hopelijk komt het gevoel dat je echt met een squad de wereld doorloopt een keer goed tot z’n recht in de games. 🙂

MelvinChowder
MelvinChowder
1 jaar geleden
Antwoord aan  MonsterCrab

Geen slecht idee inderdaad! Werkt ook erg leuk in TemTem. 🙂

Dokter Caspari
1 jaar geleden

Bedankt voor je mini-review bij S:BZ. Ik keek echt heel erg uit naar deze game, maar nu ik al deze geluiden hoor denk ik dat ik nog even pas. Juíst Subnautica onderscheidde zich door zich bijna volledig onder water af te spelen. Dit vond ik echt geweldig en heb genoten van de diepzee en al haar geheimen. De game voelde inderdaad eenzaam en meer dan eens ook erg creepy.

Wat zonde dat de spelwereld zo klein blijkt te zijn, en nog erger : Waarom in godnsaam op land af laten spelen? Dat doet iedere survival-game al. Ook hoorde ik dat voertuigen niet erg interessant zijn. En wat een gemiste kans om de eenzaamheid te schrappen en je personage te laten praten. Het lijkt haast of de ontwikkelaar de positieve punten van haar eigen game niet meer lijkt te zien. Zonde, deze ‘sequel’ had veel potentie.

rpenning
rpenning
1 jaar geleden

Ik heb laatst toevallig subnautica gespeeld en wat een tof spel. Voelde een beetje als een no mans sky onderwater. Maar wat is die game af en toe kut zeg, als het donker word en je hoort van die creepy fucking geluiden dan word je net zo paranoia. Zijn maar weinig games die dat doen!!

Dokter Caspari
1 jaar geleden
Antwoord aan  rpenning

Of wanneer je met je grote sub (cyclops) in hele diepe wateren bent, maar langzaam maar zeker door al Je powercells heenraakt en vergeten bent materiaal mee te nemen om nieuwe te maken. Het moment dat de power op is en alle lichten op een rood lampje na in je Sub uitgaan is echt een bijzondere ervaring. Je voelt dan letterlijk de eenzaamheid en wanhoop. Want in het donker komen de geluiden op je af en veilig voel jij je allerminst.

Dit heb ik zelf ook eens gehad, ik kwam namelijk tijdens een zeereis te veel vijanden tegen waarvoor ik de silent-mode aan moest zetten (deze vreet batterijen). Voor ik het wist zat ik in de krochten van de zee vast in mijn grote zeeschuit met nog maar een klein beetje energie in een powercell die ik verwijderd had. Dit om op deze manier de zuurstof om de tijd te herstarten zelf te kunnen ademen, maar ook om voldoende power te hebben om een nieuwe powercell te creëren.

Vervolgens moest ik met de nodige tijdsdruk (want zonder zuurstof hou je het niet lang vol), in het donker op zoek naar nieuwe materialen om nieuwe powercells te creëren. Wat een opluchting wanneer dit je lukt en alle lichten in je schuit weer oplichten en de power weer ‘online’ is. Heerlijk deze game.

Zo ziet Days Gone er op pc uit

Codemasters en EA brengen deze zomer F1 2021 uit