in , ,

Wat maakt Valheim zo bijzonder?

Valheim heeft 1 miljoen spelers, Valheim bereikt 2 miljoen spelers, Valheim behaalt …. Tjah, Valheim, na Fall Guys en Among Us lijkt deze game helemaal hot te zijn. Nu was de populariteit rond games als Among Us en Fall Guys wel redelijk te verklaren, de games deden namelijk echt iets nieuws binnen het online Multi-player universum. Maar wat maakt een survival game (waar er echt al tig van verschenen zijn) als Valheim nu zo speciaal? Nou, ik speel hem geregeld, dus laat mij dit even aan je uitleggen.

Valheim is inmiddels 5 miljoen keer gekocht en 15.000 jaar gespeeld

Nou ja, even uitleggen, het is nog best lastig te verklaren wat Valheim nu zo leuk en goed maakt. Want heel veel dingen die het doet zijn voor de doorgewinterde virtuele survivalaar gesneden koek : Je hakt je steentjes, je hakt je boompjes, je bouwt je huisjes, je craft je spulletjes en je vermoord hier en daar wat wild. Niets nieuws onder de zon zou je zeggen. Inderdaad, zou je zeggen…

Want voor mij is Valheim toch echt wel anders dan een Ark, Minecraft of The Forest. De game is namelijk gehuld in mysterie en dat is wat mij enorm aanspreekt. Vanaf begin af aan is Valheim voor nieuwe spelers een ontdekkingsreis die de nieuwsgierigheid op verslavende wijze weet te prikkelen. Dit komt omdat ontdekken een groot onderdeel is van de gameplay, maar ook omdat de setting zelf zo verrekte onheilspellend en mysterieus is.

The Black Forest at dusk, in the fog is just... : valheim

De setting van Valheim vind ik namelijk ijzersterk. De ontwikkelaar speelt met haar Viking-thema slim in op het razend populaire Assassins Creed: Valhalla, iets wat waarschijnlijk mede gezorgd heeft voor de populariteit van Valheim. Maar waar AC het mythische gedeelte van de Viking-setting (naar mijn mening) ongepast en geforceerd implanteert, omarmt Valheim deze en maakt het echt onderdeel van haar universum. Dit resulteert in een mystieke wereld die overloopt van de sfeer. De vrolijke weides, de donkere wouden, de naargeestige moerassen.. iedere plek is even uniek en sfeervol. De game is grafisch echt geen hoogvlieger, maar toch heb ik meerdere malen mijn ogen uitgekeken genoten van wat ik zag. Valheim is dan ook een schoon voorbeeld van het feit dat rekenkracht niet nodig is om prachtige plaatjes te creëren. Daarbij : Hoeveel games ken jij waarbij rook letterlijk in huizen blijft hangen wanneer er geen ontluchting is? 

Eerder gaf ik al aan dat ontdekking een belangrijk aspect van de algehele gameplay is. Want net als in Minecraft zul je de game en al haar inhoud steeds beter leren kennen naarmate je deze verder uitpluist en onderzoekt. Waar je in Minecraft echter zelf zult moeten puzzelen met materialen om te zien of je er wat van maken kunt, gooit Valheim je de blauwdrukken gewoon in de  schoot wanneer je nieuwe materialen vindt of werktuigen creëert. Dit klinkt wellicht weinig uitdagend, maar het zorgt er juist voor dat je de wereld verder wilt onderzoeken. Iedere nieuwe boom haal je neer, ieder nieuw besje verzamel je en met iedere nieuwe vijand ga jij de strijd aan om te zien of de loot je verder helpt in je algehele ontwikkeling. Want soms kan het meest stomme stukje hout zorgen voor een hele zooi aan nieuwe mogelijkheden. De gameplay zorgt er op deze wijze dan ook echt voor dat je op onderzoek uitgaat en je eigen verhalen gaat creëren.

Valheim crafting guide -- Creating the Workbench and crafting basics

Want als Valheim ergens sterk in is, dan is het in het creëren van memorabele avonturen zonder dat hier ook maar een gescript dialoog of tussenfilmpje aan vuilgemaakt wordt. Vooral wanneer je de game samenspeelt met anderen zul je echt geweldige momenten gaan beleven. Graag deel ik ter voorbeeld de volgende in-game belevenis:

De boottocht

Ik en mijn maat hadden al een groot deel van de spelwereld blootgelegd en vele voorwerpen en materialen verzameld. We liepen echter een beetje tegen het feit aan dat wij niet langer progressie boekten. Het plan werd dan ook al snel gesmeed om een groot schip te bouwen en met genoeg proviand en wapens op een lange ontdekkingsreis te gaan.

We vertrokken vol frisse moed vanuit onze zelfgebouwde haven en al snel bevonden wij ons midden op een grote zee. Het begon enorm te stormen en de gigantische golven speelde met ons schip als de wind met een herfstblad. Terwijl ik druk bezig was de sloep in het gareel te houden wees mijn maat mij op iets in de verte dat ons langzaam tegemoet leek te komen. Het duurde dan ook maar even of vanuit de woeste golven rees een lange nek met daaraan een hongerige kop van een groot zee-serpent. Het beest begon wild om zich heen te happen terwijl het door mijn maat doorzeeft werd met vuurpijlen. We kwamen er al snel achter dat dit weinig uithaalde, dus besloot ik van onze voorbedachte route af te wijken en het roer om te gooien zodat wij de wind vol in de zeilen zouden krijgen. Dit bleek te werken, want hoewel het serpent nog steeds achter ons aanzat, begonnen de meters tussen ons schip en dit monster toe te nemen.

Eenmaal honderden meters met de wind in de rug gevaren te hebben, was de zeeslang afgeschud zodat het nergens meer te bekennen was. Het schip was behoorlijk toegetakeld en hing qua staat aan een zijden draadje. We besloten dan ook de zee maar even te mijden en een aftakkende rivier op te varen. Hier voeren wij met ons houten wrak een tijdje gestaag doorheen, als een auto die op zijn laatste beetje benzine maar het beste van zijn reis probeert te maken.

Sailing is half the fun! : valheim

We hadden kunnen stoppen om ons drijfhout te repareren, maar de nieuwsgierigheid naar het onbekende (waar loopt deze rivier heen?) lokte ons. Geen slimme zet. Want na een tijdje rustig kabbelend de rivier afgevaren te zijn trof ons het noodlot : Er kwamen twee grote muggen vanuit de kade op ons afgevlogen en vermoorden na een korte strijd mijn maat. Ik wist ze te nauwe nood van mij af te slaan en overleefde de aanval. Maar eenmaal in de rust werd het besef des te groter : Ik was helemaal alleen in een verre uithoek van onze wereld en we waren niet zo slim geweest om materialen voor een portaal met ons mee te nemen. Wat te doen, wat te doen…

Ik besloot het schip om te keren om in mijn uppie de terugreis te gaan maken. Een flinke tocht vol gevaren die ik en ons schip waarschijnlijk niet zouden overleven. Het schip repareren durfde ik met het oog op het risico van een nieuwe muggen-aanval niet aan, wel dook ik het water in om het lijk van mijn overleden maat van al zijn bezittingen te ontdoen (om deze vervolgens op te bergen in het vrachtruim van het schip) en nam uiteindelijk plaats bij het roer om met zwetende handjes te beginnen aan mijn terugreis. 

Met snelheid van een bejaarde in een brommobiel op een snelweg voer ik tegen de wind in terug naar de zee. Terwijl ik op een slakkengang over de rivier kabbelde viel mijn oog ineens op een figuur die op de kade tussen een groepje bomen stond. Het bleek een oude man te zijn die ik nooit eerder gezien had. Ik maakte mij klaar voor een gevecht maar besefte al snel dat het figuur (althans voor nu) geen kwaad in de zin had.  Hij bleef mij enkel aanstaren terwijl ik rustig langs hem heenvoer. Snel moest ik mijn ogen even op de rivier richten om een rotspartij te ontwijken, maar toen ik achterom loerde om opnieuw naar de man te kijken was de plek leeg. Alsof hij er nooit gestaan had. Creepy…

Verrassend genoeg pakte de wind mijn zeilen op en voer ik al snel op een veel kalmere zee dan de heenweg ons geboden had. Hoewel ik de horizon angstvallig in de gaten bleef houden op kronkelende rugvinnen verliep de terugreis voortspoedend. Voor ik het wist zag ik in de verte ons zelfgebouwde Fort aan de horizon verschijnen. Met een gevoel van opluchting en thuiskomst zag ik mijn maat in zijn blote bats aan de kant staan en parkeerde de boot met niet al te veel souplesse in onze haven.

Gelukkig een verhaal met een happy ending, maar man, man, man wat een avontuur. Heerrrrlijkkk!  

Poeh, dit stukje is toch wat langer geworden dan ik had verwacht. Maar geloof mij wanneer ik zeg dat dit nog maar één van de vele verhalen is die ik samen met mijn maat in deze game hebt beleefd. Er is voor ons nog genoeg te onderzoeken, dus ik denk dat ik Valheim voorlopig nog niet met rust zal laten. Avonturen en verhalen beleven is voor mij een grote reden waarom ik game, en Valheim weet wat dat betreft behoorlijk aan mijn wensen te voldoen.

Wat maakt Valheim zo populair? - XGN.nl

Ik zou zeggen ; Ben je geinteresseerd in survival-games en niet vies van het fantasy-genre? Doe dan die gehoornde helm eens op je kop en geef deze pracht van een game eens een kans. Voor de prijs hoef je het niet te laten! 

Leuke post? Drop een hartje

Score: 0/5 volgens 0 gamers

Nog geen hartjes. First!

Abonneer
Laat het weten als er
8 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Luigi1985
1 jaar geleden

Mooi stukkie weer. Ik wist helemaal niks van Valheim. Nu wel en het klinkt best leuk.

Hoe moet ik het precies zien? Kom je ook andere spelers tegen en kunnen die ook vijandig zijn, of ga je gewoon online een avontuur aan samen met anderen?

Alleen pc?

LeegBlikjeWater
1 jaar geleden
Antwoord aan  Luigi1985

Je moet echt samen in een zelfgehoste server of via 1 host spelen. De game is meer bedoeld als pve dan pvp. Dus meer het laatsgenoemde van wat je zegt!

Je zult dus ook niet spelers tegenkomen, maar wat groepen wel vaak doen is hun eigen nederzettingen bouwen weg van elkaar.

TommyNL
1 jaar geleden

Leuk geschreven man! Ik was echt geboeid aan het lezen. Ik hoop dat Valheim ook op Playstation verschijnt. Lijkt me echt een hel goed spel.

Kiekmgoan46
Kiekmgoan46
1 jaar geleden

Tof stuk. Het bouwen kan ook heerlijk tijdrovend zijn.

Groot nadeel is echter wel, dat als je veel grond bewerkt (afvlakken, verhogen, greppels graven) in een gebied dat dat ten koste gaat van de performance in dat gebied. Zo kun je bijvoorbeeld heerlijk rondlopen op zeg maar 60 fps en kom je bij je main base aan en bam, krap aan 30 fps. Hopelijk kunnen ze daar wat aan doen, maar ik geloof dat het inherent is aan de engine.

Kiekmgoan46
Kiekmgoan46
1 jaar geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Heb een aardig dikke bak. Nog net geupgrade, voordat de cpu prijzen over de kop gingen.

Je moet ook wel veel grond bewerken voordat het dikke impact heeft. Maar waar ik doorgaans denk ik +- 100fps heb, kakt het bij onze main base tot rond de 50 a 60 fps. Maar ja echt een toffe game met dito niet gescripte avonturen die kunnen ontstaan. Zoals jij al mooi hebt beschreven.

Wat spelen we dit weekend? 27 en 28 maart

WTF Update: Gatt Neward