in , , , , ,

Zure appels: ‘Tegen welk game-moment zie jij altijd op?’

We hebben allemaal onze favoriete games, maar zelfs de meest sprankelende pareltjes kennen hun mindere kanten. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik speel zelfs mijn grootste favorieten wel eens met tegenzin. Want in praktisch iedere goede game zit wel zo’n sectie waar je even doorheen moet. Zo’n in-game gedeelte waarvan je weet dat het komen gaat (je hebt deze game immers al vaker gespeeld), maar waar je met weinig plezier naar uitkijkt.

Laat mij enkele zure game-appeltjes met jullie delen:

Game : The Legend of Zelda Ocarina of Time

De zure appel : Jabu-Jabu’s Belly 

Spreek je mensen over OOT en vraag je hen naar de mindere kanten van de game, dan zal het gros de ‘tergende’ water tempel noemen. Hoewel het wisselen tussen schoeisel erg vervelend werkt, heb ik persoonlijk helemaal niets tegen de water tempel. Sterker nog, ik vind het één van de leukere en sfeervollere kerkers in de game.

Jabu-Jabu’s Belly daarentegen heb ik altijd vervloekt. Het is niet eens dat deze tempel niet goed in elkaar steekt, maar ik merk keer op keer dat ik dit gedeelte onwijs vervelend vind om te spelen en blij ben als het achter de rug is. Waar het precies aan ligt weet ik niet, maar ik denk dat het hem in de uitstraling van deze kerker zit. Alles is rood, oogt goor en lijkt op elkaar. Dan heb je nog een sectie waarbij je een Zora-prinses het hele ding door mag zeulen… Nee, ik ben geen fan. 

Legend of Zelda: Ocarina of Time Walkthrough - Inside Jabu Jabu's Belly - Part 2 - YouTube

Game: Pokémon Gold/Silver/Crystal

Sectie : Ontdekking van de team Rocket hide-out in Mahogany

Als je het mij vraagt zijn Pokémon Gold/Silver en Crystal één van de beste Pokémon-games ooit gemaakt. Talloze keren heb ik deze games doorlopen, en talloze keren in de toekomst zal ik dit nog gaan doen. Wat een vette en tijdloze spelletjes. 

Toch is er altijd één moment waar ik gewoon geen zin in heb. En dat is het oprollen van team Rocket na de ontdekking van hun hide-out in het dorpje Mahogany. De reden waarom ik zo’n hekel aan dit gedeelte heb is simpel : Het is erg eentonig en voelt aan als werk. Zodra je hun geheime onderkomen namelijk betreedt, zul je een aaneenschakeling van gevechten moeten voeren tegen veelal dezelfde tegenstanders met dezelfde Pokémon. Dit wordt rap saai kan ik je vertellen. Voor mijn gevoel duurt de gehele sectie (ook de radio-toren hoort hierbij) echt een eeuwigheid. Het voelt dan ook aan als stagnatie in een game die voor de rest een lekker gevoel van progressie met zich mee brengt.

Pokémon Gold and Silver/Radio Tower — StrategyWiki, the video game walkthrough and strategy guide wiki

Game: L.A. Noire

Sectie : Geruisloze achtervolgingen 

L.A. Noire is een game die mij verraste, voor het eerst had ik echt het gevoel misdaden op te lossen (zelfs mijn vriendin keek en dacht graag mee). Het grootste minpunt aan L.A. Noire is echter haar geforceerde en grote open-wereld. Ik denk serieus dat deze game beter af geweest zou zijn in een wat meer lineair format. Want uit het rijden door deze ‘open wereld’ haal ik weinig plezier. Dit heeft als redenen dat ik de spelwereld erg leeg vind aanvoelen, en de auto’s zich naar mijn ervaring niet lekker laten besturen. Negen van de tien keer laat ik mijn partner dan ook naar crime-scénes rijden, want dan hoef ik dit in ieder geval niet te doen. 

Toch zijn er secties waarbij ik verplicht achter het stuur moet. Dit zijn de roekeloze achtervolgingen (deze zijn op zich prima, er zit tenminste een beetje actie in) en de geruisloze ‘rij maar achter Persoon X aan zonder dat deze je ziet’ missies. Met name deze laatste vind ik gewoon ronduit vervelend en saaier dan de kerk op zondag. Dit omdat ze vaak best lang duren, en jij de gehele rit op een slakken gangetje (want je mag niet te hard maar ook niet te zacht) achter een persoon aan moet kachelen. Deze missies gaan bij mij vaak fout, niet omdat ze moeilijk zijn, maar omdat ik te snel wil rijden want dan ben ik er van af! Deze missies hadden ze van mij anders aan moeten pakken óf gewoon weg mogen laten.

Ditzelfde stukje tekst had ik trouwens ook kunnen schrijven bij de Assassins Creed games die ik heb gespeeld. Die kennen namelijk (los van de auto’s) hetzelfde mankement (Sorry Meta). Vukking Boring… 

L.A. Noire 100% Walkthrough Part 90: The Set Up - Tailing the Taxi HD - YouTube

Dit waren mijn zure appels, maar ik ben erg benieuwd naar de momenten in games waar jullie tegenop zien. Laat het mij en anderen weten in de comments!

Wat denk jij?

Abonneer
Laat het weten als er
20 Reacties
Meest gestemd
Nieuwste Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
MonsterCrab
2 maanden geleden

Spelunky 2 is mijn favoriete game van 2020 en toch heb ik daar best te maken met zure appels. Zoals je waarschijnlijk wel weet is die game een roguelike en begin je waar bij het eerste level als je dood bent gegaan. Het gebeurt dus dat je heel erg lekker bezig bent in verre werelden, met zieke items en wapens. En dan opeens ga je dood. Poef! En dan mag je weer opnieuw beginnen. Als je dan begint bij de eerste wereld nadat je net allemaal vette dingen hebt gezien en verzameld, is dit wel echt een domper. Dan is het vaak toch echt een kwestie van door de zure appel heen bijten. Gelukkig heb je de smaak gauw alweer te pakken, maar dat eerste moment van de restart is toch een flink zuur moment.

RuanMoleman
2 maanden geleden

Een NPC moeten volgen in zo’n beetje elke game ooit.

tielo
2 maanden geleden

Bij mij zit de frustratie in het starten van een game. Bijvoorbeeld bij Assissins Creed Valhalla moet je eerst op X drukken om naar het menu scherm te gaan. Daarna moet je met je linker stick naar Continue gaan. Waarom kunnen we niet meteen naar dat scherm gaan, zeker als je de tweede keer een game opstart.

coola
2 maanden geleden

Final Fantasy VIII zal voor altijd mijn favoriete game blijven, maar het heeft ook echt een kleine sectie dat ik echt afschuwelijk vind en dat is wanneer balamb garden en galbadia garden elkaar aanvallen dan is er een gedeelte waar je een galbadian soldier in elkaar moet slaan terwijl squall ( oftewel de speler) en de soldaat aan een kabel hangen en door de lucht vliegen. Het is vooral op het juiste moment op een knop drukken maar bij mij faalt dat altijd , nu kom je uiteindelijk hoe dan ook verder maar je seed rank ( hoe hoger die rank hoe meer geld je krijgt) dropt wel een aantal levels.

Assassin’s Creed Syndicate: Jack the Ripper dlc.

Het moment dat je jackie boy himself moet verslaan, je kan hem alleen verslaan door hem van achteren aan te vallen maar om één of andere reden weet hij altijd precies waar je bent en is een sneak Attack op hem echt nagenoeg onmogelijk.

Nog een keer Assassin’s Creed alleen dan alle delen waarbij je aan eisen moet voldoen om 100% sync te krijgen. Niet alle 100% sync eisen zijn vervelend ( er zitten er ook een paar tussen die leuk zijn) maar het gross van de eisen wel, zeker omdat je ten alle tijden iets kan verneuken waardoor je de missie weer helemaal opnieuw moet doen. En ja het klopt die 100% sync is optioneel, maar net zoals ik bij RPGs geen genoegen neem met lvl 85 als lvl 100 de max is neem ik ook geen genoegen met 85% sync.

Dat zijn toch wel de zure appel momenten voor mij.

Luigi1985
2 maanden geleden

Als ik een nieuwe game heb, dan wil ik graag beginnen, maar negen van de tien keer word je gebombardeerd met filmpjes, info etc. Dat is voor mij vaak een zure appel.

Verder kijk ik altijd op tegen onderwater levels in Mariogames. Waarom weet ik niet, want ze zijn best leuk, maar heb er nooit zin in. Gelukkig zijn ze maar kort.

DennisMons
2 maanden geleden

Missies met tijddruk. Ik haat die enorm. Maakt niet uit in welke game dan ook. Daarom vond ik Majora’s Mask gewoon echt niet leuk.

DennisMons
2 maanden geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

Ik denk dat ik een trage gamer ben LOL 😛

DennisMons
2 maanden geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

I think so? Is wel lang geleden dat ik die game gespeeld heb.

DennisMons
2 maanden geleden
Antwoord aan  Dokter Caspari

I dunno. Ik kan me alleen nog herinneren dat ik er strontneveus van werd. Echt totaal anders dan Ocarina.

Janucci
2 maanden geleden

Een Souls-like game opstarten met als eerste missie een baas verslaan. Je weet wel, dat je de avond ervoor je ziel te grabbel met de hoop even te kunnen winnen maar het blijkt niet zo makkelijk. TOT je besluit op te geven en het de dag erna wel weer te proberen…

Er zullen momenten geweest zijn dat ik besloten heb hierdoor niet door te gaan met een game (het zij tijdelijk).

The Decider
The Decider
2 maanden geleden

In Super Mario 3D World liep ik er onlangs nog tegenaan dat ik pas verder kon als ik een X aantal sterren had. Ik vind het geen probleem om sterren te verzamelen na afronding maar heb er weinig zin in om bij het doorspelen steeds terug te gaan of geen indicatie te hebben hoeveel ik er bij mij moet hebben.

Dit vind je ook terug in games waarin je opeens level X of Y moet hebben om door te kunnen naar een volgend gebied. Of waarbij een bepaald item nodig is wat vrij prijzig is, terwijl de game je nooit heeft gestuurd naar het oppotten van geld.

Een console (pc) voor honden

Zo rollen we het weekend in